зи кӣнаи давр буд синае ки ман дорам

ز کینه دور بود سینه‌ای که من دارم

Ғубор нест бар ойӣнае ки ман дорам

غبار نیست بر آیینه‌ای که من دارم

зи чашми пргҳрми ахтарон аҷаб доранд

ز چشم پرگهرم اختران عجب دارند

Ки ғофиланд зи ганҷинае ки ман дорам

که غافلند ز گنجینه‌ای که من دارم

Ба ҳиҷру васли маро тоб орамидан нест

به هجر و وصل مرا تاب آرمیدن نیست

Яке сети шанбеу одинае ки ман дорам

یکی‌ست شنبه و آدینه‌ای که من دارم

Сиёҳӣ аз рух шаб меравад вале аз дил

سیاهی از رخ شب می‌رود ولی از دل

намеравад ғами деринае ки ман дорам

نمی‌رود غم دیرینه‌ای که من دارم

Ту аҳли дард нае варна оташии ҷони сӯз

تو اهل درد نه‌ای ورنه آتشی جان‌سوز

Забона мекашад аз синае ки ман дорам

زبانه می‌کشد از سینه‌ای که من دارم

Раҳеи зи чашмаи хуршеди тобнок тар аст

رهی ز چشمه خورشید تابناک‌تر است

Ба равшании дил бекӣнае ки ман дорам

به روشنی دل بی‌کینه‌ای که من دارم