Дили зуди боварамро ба киришмае рабӯдӣ

دل زودباورم را به کرشمه‌ای ربودی

Чу ниёзи мо фузун шуд ту ба ноз худ фузудӣ

چو نیاز ما فزون شد تو به ناز خود فزودی

Ба ҳам улфатии гирифтем вале рамедӣ аз мо

به هم الفتی گرفتیم ولی رمیدی از ما

Ману дили ҳамон ки будем ва ту он нае ки будӣ

من و دل همان که بودیم و تو آن نه‌ای که بودی

Ман аз он кашами надомат ки туро нёзмўдм

من از آن کشم ندامت که تو را نیازمودم

Ту чаро зи ман гурезӣ ки вафоем озмудӣ

تو چرا ز من گریزی که وفایم آزمودی

зи дарун буд хурӯшам вале аз лаб хамӯшам

ز درون بود خروشم ولی از لب خموشم

На ҳикоятӣ шунидӣ на шикоятии шунӯдӣ

نه حکایتی شنیدی نه شکایتی شنودی

Чаман аз ту хуррам эй ашки равон ки ҷӯйборӣ

چمن از تو خرم ای اشک روان که جویباری

Хаҷал аз ту чашмае чашми раҳе ки зинда равадӣ

خجل از تو چشمه‌ ای چشم رهی که زنده‌رودی