Ҳоли ту равшанаст дило аз малоли ту

حال تو روشن است دلا از ملال تو

Фарёд аз дилӣ ки насузад ба ҳоли ту

فریاد از دلی که نسوزد به حال تو

эй нӯши лаб ки бӯса ба мо кардае ҳаром

ای نوش‌لب که بوسه به ما کرده‌ای حرام

Гар хӯни мо чу бода банушӣ ҳалоли ту

گر خون ما چو باده بنوشی حلال تو

Ёрон чу гул ба соя сарв орамида анд

یاران چو گل به سایه سرو آرمیده‌اند

Моу ҳавои қомат бо эътидоли ту

ما و هوای قامت با اعتدال تو

Дар чашми каси вуҷӯди заъифам падед нест

در چشم کس وجود ضعیفم پدید نیست

Бози о ки чун хаёл шудам аз хаёли ту

باز آ که چون خیال شدم از خیال تو

Дар кори худ замонаи зи мо нотавон тар аст

در کار خود زمانه ز ما ناتوان‌تر است

Бо нотавонтар аз ту чаҳ бошад ҷидоли ту ?

با ناتوان‌تر از تو چه باشد جدال تو؟

Хори забони дароз ба гул таъна ме занад

خار زبان‌دراز به گل طعنه می‌زند

Дар чашми сифлаи айб ту бошад камоли ту

در چشم سفله عیب تو باشد کمال تو

Носози гашти нағмаи ҷонпарварат раҳе

ناساز گشت نغمه جان‌پرورت رهی

Бояд ки даст ишқ диҳад гӯшмоли ту

باید که دست عشق دهد گوشمال تو