Навой осмонӣ ояд аз гулбонг равад имшаб

نوای آسمانی آید از گلبانگ رود امشب

Биёи соқӣ ки рафт аз дили ғам буд ва набӯд имшаб

بیا ساقی که رفت از دل غم بود و نبود امشب

Фарози чархи нилии нолаи мастона Эй дорад

فراز چرخ نیلی ناله مستانه‌ای دارد

Дил аз боми фалак дигар намеояд фурӯди имшаб

دل از بام فلک دیگر نمی‌آید فرود امشب

Ки буд он оҳӯии ваҳшӣ чаҳ буд он сояи мижгон ?

که بود آن آهوی وحشی چه بود آن سایه مژگان؟

Ки тоб аз ман сетанд имрӯзу хоб аз ман рабӯди имшаб

که تاب از من ستاند امروز و خواب از من ربود امشب

Ба ёди ғунчаи хомӯш ӯ сар дар гиребонам

به یاد غنچه خاموش او سر در گریبانم

Надорам бо насими гул сар гуфту шунӯди имшаб

ندارم با نسیم گل سر گفت و شنود امشب

зи бас бар турбати соиби Аннани гиря сар додам

ز بس بر تربت صائب عنان گریه سر دادم

Раҳе аз чашмаи чашмам хаҷал шуд зинда равад имшаб

رهی از چشمهٔ چشمم خجل شد زنده‌رود امشب