Рухам чу лолаи зи хуноби дида рангин аст

رخم چو لاله ز خوناب دیده رنگین است

Нишони қофилаи солори ошиқон ин аст

نشان قافله‌سالار عاشقان این است

Мубин ба чашми ҳақорат ба хӯни дидаи мо

مبین به چشم حقارت به خون دیده ما

Ки обрӯии суроҳе ба ашк хунин аст

که آبروی صراحی به اشک خونین است

зи ошнои мо умрҳо гузашт ва ҳануз

ز آشنایی ما عمرها گذشت و هنوز

Ба дидаи миннати он ҷилва нахустин аст

به دیده منت آن جلوه نخستین است

Надоди бӯса ва ин бо ки ме тавон гуфтан ?

نداد بوسه و این با که می‌توان گفتن؟

Ки талхи комии мо зон даҳон ширин аст

که تلخ‌کامی ما زان دهان شیرین است

Ба равшанон чаҳ барии шиква аз сиёҳии бахт

به روشنان چه بری شکوه از سیاهی بخت

Ки ахтари фалакӣ низ чун ту мискин аст

که اختر فلکی نیز چون تو مسکین است

Ба ғайри хӯн ҷигар нест бенасибон ро

به غیر خون جگر نیست بی‌نصیبان را

Замонаро чаҳ гунаҳ чун насиби мо ин аст

زمانه را چه گنه چون نصیب ما این است

Раҳеи зи лолау гули ншкФди баҳори маро

رهی ز لاله و گل نشکفد بهار مرا

Баҳори ман гул рӯй амир ва гулчин аст

بهار من گل روی امیر و گلچین است