Чашм фурӯбаста агар во кунӣ
چشم فروبسته اگر وا کنی
Дар ту буд ҳарчӣ таманно кунӣ
در تو بود هرچه تمنا کنی
Офият аз ғайри насиб ту нест
عافیت از غیر نصیب تو نیست
Ғайри ту эй хастаи табиб ту нест
غیر تو ای خسته طبیب تو نیست
Аз ту буд роҳати бемори ту
از تو بود راحت بیمار تو
Нест ба ғайр аз ту парастори ту
نیست به غیر از تو پرستار تو
Ҳамдами худ шӯ ки ҳабиби худӣ
همدم خود شو که حبیب خودی
Чора худ кун ки табиби худӣ
چارهٔ خود کن که طبیب خودی
Ғайр ки ғофили зи дил зор туаст
غیر که غافل ز دل زار توست
Бехабар аз маслиҳат кор туаст
بیخبر از مصلحت کار توست
Бар ҳазар аз маслиҳат андеш бош
بر حذر از مصلحتاندیش باش
Маслиҳати андеши дил хеш бош
مصلحتاندیش دل خویش باش
Чашм басират нагушойӣ чаро ?
چشم بصیرت نگشایی چرا؟
Бехабар аз хеш чарое ? чаро ?
بیخبر از خویش چرایی؟ چرا؟
Сайд ки дармондаи зи ҳрсў шудаи сет
صید که درمانده ز هرسو شدهست
Ғифлат ӯ доми раҳ ӯ шудаи сет
غفلت او دام ره او شدهست
То раҳи ғифлати супурди пои ту
تا ره غفلت سپرد پای تو
Дом буд ҷои ту эй вои ту
دام بود جای تو ای وای تو
Хоҷаи мқбл ки зи худ ғофилӣ
خواجهٔ مقبل که ز خود غافلی
Хоҷа нае бандаи номқблӣ
خواجه نهای بندهٔ نامقبلی
Аз раҳи ғифлат ба гадои рисӣ
از ره غفلت به گدایی رسی
Вар ба худ ое ба худои рисӣ
ور به خود آیی به خدایی رسی
Пери тиҳии кӣса бехона Эй
پیر تهی کیسهٔ بیخانهای
Дошт макон дар дили вайрона Эй
داشت مکان در دل ویرانهای
Рӯз ба дарюзагӣ аз бахт шавам
روز به دریوزگی از بخت شوم
Шом ба вайронаи даруни ҳамчуи бум
شام به ویرانه درون همچو بوم
Ганҷи зарӣ буд дар он хокдон
گنج زری بود در آن خاکدان
Чун парӣ аз дидаи мардуми ниҳон
چون پری از دیدهٔ مردم نهان
Пои гадо бар сари он ганҷ буд
پای گدا بر سر آن گنج بود
Лек зи ғифлат ба ғаму ранҷ буд
لیک ز غفلت به غم و رنج بود
Ганҷи сифати хона ба вайрона дошт
گنجصفت خانه به ویرانه داشت
Ғофил аз он ганҷ ки дар хона дошт
غافل از آن گنج که در خانه داشت
Оқибат аз фоқау андӯҳу ранҷ
عاقبت از فاقه و اندوه و رنج
Марди гадои мард ва ниҳон монад ганҷ
مرد گدا مرد و نهان ماند گنج
эй шудаи нолони зи ғаму ранҷи хеш
ای شده نالان ز غم و رنج خویش
Чанд надории хабар аз ганҷи хеш ?
چند نداری خبر از گنج خویش؟
Ганҷ ту бошад дили огоҳи ту
گنج تو باشد دل آگاه تو
Гавҳари ту ашки саҳаргоҳи ту
گوهر تو اشک سحرگاه تو
Мояи умеди мадони ғайр ро
مایهٔ امید مدان غیر را
Каъба ҳоҷот махон дайр ро
کعبهٔ حاجات مخوان دیر را
Ғайри зи дилхоҳи ту огоҳ нест
غیر ز دلخواه تو آگاه نیست
Зон ки дилиро ба дилӣ роҳ нест
زآن که دلی را به دلی راه نیست
Хоҳиши марҳами зи дил риш кун
خواهش مرهم ز دل ریش کن
Ҳарчӣ талаб мекунӣ аз хеш кун
هرچه طلب میکنی از خویش کن