Лолаи рӯе бар гули сурхии нигошт

لاله‌رویی بر گل سرخی نگاشت

Каз сияҳ чашмон нагирам дилбарӣ

کز سیه‌چشمان نگیرم دلبری

Аз лаби ман каси наёбади бӯса Эй

از لب من کس نیابد بوسه‌ای

Вази кафи ман кас нанӯшад соғарӣ

وز کف من کس ننوشد ساغری

То науфтад поиши андари бандҳо

تا نیفتد پایش اندر بندها

Ёд кард он тозаи гули савгандҳо

یاد کرد آن تازه گل سوگندها

Ногаҳони боди сабои домани кашон

ناگهان باد صبا دامن‌کشان

Сӯии сарву лола ва шамшод рафт

سوی سرو و لاله و شمشاد رفت

Фориғ аз паймон нагашта нозанин

فارغ از پیمان نگشته نازنین

Каз насимии барги гул бар бод рафт

کز نسیمی برگ گل بر باد رفت

Ханда зад гул бар рухи дилбанд ӯ

خنده زد گل بر رخ دلبند او

Кони чунон бар бод шуд савганд ӯ

کآن چنان بر باد شد سوگند او