Онкӣ ҷонам шуд нўопрдоз ӯ
آنکه جانم شد نواپرداز او
намесароем қиссае аз соз ӯ
میسرایم قصهای از ساز او
Соз ӯ дар парда гуяд розҳо
ساز او در پرده گوید رازها
Сар кунад дар гӯши ҷони овозҳо
سر کند در گوش جان آوازها
Бонгӣ аз овои булбули гарм тар
بانگی از آوای بلبل گرمتر
Ваз навой ҷӯйборони нарм тар
وز نوای جویباران نرمتر
Нағмаи мурғи чамани ҷон парвар аст
نغمهٔ مرغ چمن جانپرور است
Лек дарини сози сӯзӣ дигар аст
لیک دراین ساز سوزی دیگر است
Ончии оташ бо Нитсаатон ме кунад
آنچه آتش با نیستان میکند
Нола ӯ бо дилам он ме кунад
ناله او با دلم آن میکند
Хаста дил донад баҳоии нола ро
خسته دل داند بهای ناله را
Шамъ донад қадари доғи лола ро
شمع داند قدر داغ لاله را
Ҳар дилӣ аз сӯзи мо огоҳ нест
هر دلی از سوز ما آگاه نیست
Ғайрро дар хилвати мо роҳ нест
غیر را در خلوت ما راه نیست
Дигарон дили бастаи ҷон ва саранд
دیگران دل بسته جان و سرند
Мардуми ошиқ гуруҳе дигаранд
مردم عاشق گروهی دیگرند
Шарҳи ин маънии зи ман бояд шунид
شرح این معنی ز من باید شنید
Рози ишқ аз кӯҳкан бояд шунид
راز عشق از کوهکن باید شنید
Ҳоли булбул аз дил парвона пресс
حال بلبل از دل پروانه پرس
Қиссаи девона аз девона пресс
قصه دیوانه از دیوانه پرس
Ман шиносам оҳи отшнок ро
من شناسم آه آتشناک را
Бонги мисатони гиребони чок ро
بانگ مستان گریبانچاک را
Чистам ман ? оташии афрӯхта
چیستم من؟ آتشی افروخته
Лолае аз доғи ҳасрати сӯхта
لالهای از داغ حسرت سوخته
Шамъро дар синаи сӯз ман мабод
شمع را در سینه سوز من مباد
Дар муҳаббати кас ба рӯз ман мабод
در محبت کس به روز من مباد
Судам аз савдои дили ҷуз дард нест
سودم از سودای دل جز درد نیست
Ғайри ашки гарму оҳ сард нест
غیر اشک گرم و آه سرد نیست
Хаста аз пайкони маҳрӯмии пурм
خسته از پیکان محرومی پرم
Монда бар зонуии хомӯшии серум
مانده بر زانوی خاموشی سرم
Умри кӯтоҳам чу гул бар бод рафт
عمر کوتاهم چو گل بر باد رفت
Нағмаи шодии маро аз ёд рафт
نغمه شادی مرا از یاد رفت
Гарчи ғам дар синаи хоками барад
گرچه غم در سینه خاکم برد
Сози маҳҷӯбӣ бар афлоками барад
ساز محجوبی بر افلاکم برد
Шуълае чун ваии ҷаҳон афрӯз нест
شعلهای چون وی جهانافروز نیست
Муртазо аз мардум имрӯз нест
مرتضی از مردم امروز نیست
Ҷони ман бо ҷон ӯ пайваста аст
جان من با جان او پیوسته است
Зонкаҳ чун ман аз ду олам руста аст
زآنکه چون من از دو عالم رسته است
Мо дутан дар ошиқӣ поянда ем
ما دوتن در عاشقی پایندهایم
Ҳамчуи шамъ аз оташи дил зинда ем
همچو شمع از آتش دل زندهایم