Бшб нахуфта чашми каси зи нолаи зорам
بشب نخفته چشم کس ز ناله زارم
Ки то саҳар чу мурғи шаби фиғон буд корам
که تا سحر چو مرغ شب فغان بود کارم
Ситора дар ҳайрати зи чашми бедорам
ستاره در حیرت ز چشم بیدارم
Ки бе рухи ёрам
که بی رخ یارم
зи дида то сипедаи дами ситораи миборми ситораи миборм
ز دیده تا سپیده دم ستاره میبارم ستاره میبارم
Ҷон аз зории дил , вази бемории дил , омад бар лаби ман
جان از زاری دل، وز بیماری دل، آمد بر لب من
Дорам тираи шабӣ , ҳар дами тобу табӣ , фарёд аз шаби ман
دارم تیره شبی، هر دم تاب و تبی، فریاد از شب من
Куҷо буд ёри ман , дилдори ман , ки аз ғам рӯй ӯ , чун мӯӣ ӯ , шабӣ сияҳ дорам
کجا بود یار من، دلدار من، که از غم روی او، چون موی او، شبی سیه دارم
Лабу рухӣ чун барг ба ранг ва бӯ дорад
لب و رخی چون برگ به رنگ و بو دارد
Балои ҷону дил буд лабӣ ки ӯ дорад
بلای جان و دل بود لبی که او دارد
зи ман чаҳ мипрсӣ ки дар ҷаҳони борӣ
ز من چه میپرسی که در جهان باری
Чаҳ орзӯи дорӣ
چه آرزو داری
Дилӣ ки маст ӯ буд
دلی که مست او بود
Чаҳ орзӯ дорад чаҳ орзӯ дорад
چه آرزو دارد چه آرزو دارد
Шаб чун шоҳиди моҳ , бар ин боми сиёҳ , созад ҷилва гарӣ
شب چون شاهد ماه، بر این بام سیاه، سازد جلوه گری
Ман давр аз маи хеш , нолам аз дили риш , чун мурғи саҳарӣ
من دور از مه خویش، نالم از دل ریش، چون مرغ سحری
Чу баҳра аз суҳбати он моҳам нест , зи сайри маи ҳосилии ҷуз оҳам нест
چو بهره از صحبت آن ماهم نیست، ز سیر مه حاصلی جز آهم نیست
Шабӣ сияҳ дорам
شبی سیه دارم