Бшб нахуфта чашми каси зи нолаи зорам

بشب نخفته چشم کس ز ناله زارم

Ки то саҳар чу мурғи шаби фиғон буд корам

که تا سحر چو مرغ شب فغان بود کارم

Ситора дар ҳайрати зи чашми бедорам

ستاره در حیرت ز چشم بیدارم

Ки бе рухи ёрам

که بی رخ یارم

зи дида то сипедаи дами ситораи миборми ситораи миборм

ز دیده تا سپیده دم ستاره میبارم ستاره میبارم

Ҷон аз зории дил , вази бемории дил , омад бар лаби ман

جان از زاری دل، وز بیماری دل، آمد بر لب من

Дорам тираи шабӣ , ҳар дами тобу табӣ , фарёд аз шаби ман

دارم تیره شبی، هر دم تاب و تبی، فریاد از شب من

Куҷо буд ёри ман , дилдори ман , ки аз ғам рӯй ӯ , чун мӯӣ ӯ , шабӣ сияҳ дорам

کجا بود یار من، دلدار من، که از غم روی او، چون موی او، شبی سیه دارم

Лабу рухӣ чун барг ба ранг ва бӯ дорад

لب و رخی چون برگ به رنگ و بو دارد

Балои ҷону дил буд лабӣ ки ӯ дорад

بلای جان و دل بود لبی که او دارد

зи ман чаҳ мипрсӣ ки дар ҷаҳони борӣ

ز من چه میپرسی که در جهان باری

Чаҳ орзӯи дорӣ

چه آرزو داری

Дилӣ ки маст ӯ буд

دلی که مست او بود

Чаҳ орзӯ дорад чаҳ орзӯ дорад

چه آرزو دارد چه آرزو دارد

Шаб чун шоҳиди моҳ , бар ин боми сиёҳ , созад ҷилва гарӣ

شب چون شاهد ماه، بر این بام سیاه، سازد جلوه گری

Ман давр аз маи хеш , нолам аз дили риш , чун мурғи саҳарӣ

من دور از مه خویش، نالم از دل ریش، چون مرغ سحری

Чу баҳра аз суҳбати он моҳам нест , зи сайри маи ҳосилии ҷуз оҳам нест

چو بهره از صحبت آن ماهم نیست، ز سیر مه حاصلی جز آهم نیست

Шабӣ сияҳ дорам

شبی سیه دارم