Ман он нола бе асарам

من آن ناله بی اثرم

Ки сӯии дилӣ , раҳ набарам

که سوی دلی، ره نبرم

Манам он ашкӣ ки бар хоки раҳ , фурӯи резад

منم آن اشکی که بر خاک ره، فرو ریزد

Манам он хорӣ , ки бар домоне , нёўизд

منم آن خاری، که بر دامانی، نیاویزد

Навой дил бе навоем ман

نوای دل بی نوایم من

Ба гӯши ту , ноошноими ман

به گوش تو، ناآشنایم من

Аз фиғонам , асари мигризд

از فغانم، اثر میگریزد

Вази шаби ман , саҳари мигризд

وز شب من، سحر میگریزد

Ман он мавҷ бесабру оромам

من آن موج بی صبر و آرامم

Ки саргашта ва бе саранҷомам

که سرگشته و بی سرانجامم

Худоё , худоё , ба ҷузи меҳрбонӣ чаҳ кардам ?

خدایا، خدایا، به جز مهربانی چه کردم؟

Ки дар оташ аз доғу дардам

که در آتش از داغ و دردم

На сабрӣ ки аз вай , ҷудои гирдам

نه صبری که از وی، جدا گردم

На бахтӣ ки аз ғам , раҳои гирдам

نه بختی که از غم، رها گردم

Чаҳ ҳосил аз ин навой ҳазин , ки дар дил ӯ асар накунад

چه حاصل از این نوای حزین، که در دل او اثر نکند

Ба ҳоли маниш , чаҳ ғам ки шабӣ , ба тобу табӣ , саҳар накунад

به حال منش، چه غم که شبی، به تاب و تبی، سحر نکند

Ба ҷузи меҳрбонӣ чаҳ кардам ман ?

به جز مهربانی چه کردم من؟

Ки дар оташ аз доғу дардами ман

که در آتش از داغ و دردم من

Аз фиғонам , асари мигризд

از فغانم، اثر میگریزد

Вази шаби ман , саҳари мигризд

وز شب من، سحر میگریزد