Ман шамъи ларзонам

من شمع لرزانم

Аз шаби гризонм

از شب گریزانم

Каз ғам фузун гардад

کز غم فزون گردد

Тобу таби ман

تاب و تب من

Чун шаб фароз ояд

چون شب فراز آید

Афсона соз ояд

افسانه ساز آید

Ояд зи танҳоӣ

آید ز تنهایی

Ҷон бар лаби ман

جان بر لب من

Шабҳо зи роҳат ҷудо шавам

شب ها ز راحت جدا شوم

Бо мурғи шаби ҳам наво шавам

با مرغ شب هم نوا شوم

Ҷӯям ба майхона ҳар шаб

جویم به میخانه هر شب

То ҷуръае нӯшам аз лаб

تا جرعه ای نوشم از لب

Нӯшин лаби ман

نوشین لب من

Вой аз шаби ман

وای از شب من

Муроди ман аз ҷаҳони туе , меҳрбони туе

مراد من از جهان تویی، مهربان تویی

Шамъи маҳфили ман , шодии дили ман , дар ҷаҳони туе

شمع محفل من، شادی دل من، در جهان تویی

Ҳадиси дил бо худо кунам , нола ҳо кунам

حدیث دل با خدا کنم، ناله ها کنم

То ба нолаи туро бо шикастаи дилон , ошно кунам

تا به ناله تو را با شکسته دلان، آشنا کنم

Ҷони резам ба пои ту , мимирм барои ту , дигар чаҳ хоҳӣ

جان ریزم به پای تو، میمیرم برای تو، دیگر چه خواهی

Дили сӯй ту бингарад , бо ёд ту бугзарад , рӯзу шаби ман , нӯшин лаби ман

دل سوی تو بنگرد، با یاد تو بگذرد، روز و شب من، نوشین لب من

Чун шамъи саҳаргаҳӣ

چون شمع سحرگهی

Май сӯзади дили раҳе

می سوزد دل رهی

Шабҳо ба ғам мубтало шавам

شب ها به غم مبتلا شوم

Бо мурғи шаби ҳам наво шавам

با مرغ شب هم نوا شوم