Надонамат ба ки Монӣ ?

ندانمت به که مانی؟

Ки офати дилу ҷонӣ

که آفت دل و جانی

Камони абрӯе

کمان ابرویی

Сияҳи мижгонӣ

سیه مژگانی

Накӯтар аз маи равшан , гули рӯят

نکوتر از مه روشن، گل رویت

Сияҳтар аз шаби ошиқи сари мӯят

سیه تر از شب عاشق سر مویت

Биҳиштӣ , баҳорӣ дариғо , ситамгар ёрӣ ндонӣ бории раҳи дилдорӣ

بهشتی، بهاری دریغا، ستمگر یاری ندانی باری ره دلداری

Гулу сарву сӯсани туе ту

گل و سرو و سوسن تویی تو

Балои ҷони ман , туе ту

بلای جان من، تویی تو

Гумон кардам ки дармони дили зорам ту бошӣ

گمان کردم که درمان دل زارم تو باشی

Надонистам ки маъшӯқи дили озорам ту бошӣ

ندانستم که معشوق دل آزارم تو باشی

Чу огоҳӣ эй моҳи ман аз оҳи ман сӯии ошиқ назар кун

چو آگاهی ای ماه من از آه من سوی عاشق نظر کن

Чу додам ҷон бе рӯй ту дар кӯии ту бар хоки ман гузар кун

چو دادم جان بی روی تو در کوی تو بر خاک من گذر کن

Баҳори ман гарчи ҳамчун моҳӣ бар накӯёни шоҳии дили сиёҳӣ

بهار من گرچه همچون ماهی بر نکویان شاهی دل سیاهی

Туро эй маи ҳамчуи хоки роҳами меҳрат аз ҷон хоҳам то чаҳ хоҳӣ

تو را ای مه همچو خاک راهم مهرت از جان خواهم تا چه خواهی

Супурдами дил ба гесуят

سپردم دل به گیسویت

эй гули мастам ба бӯят

ای گل مستم به بویت