То осоед дил зорам биншин

تا آساید دل زارم بنشین

Биншин эй гул ба канорам биншин

بنشین ای گل به کنارم بنشین

Сӯз дил майдонӣ , биншин то бинишонӣ , оташи дил ро

سوز دل میدانی، بنشین تا بنشانی، آتش دل را

Як нафаси Марв ки ҷузи ғам , ҳамнафас надорам

یک نفس مرو که جز غم، همنفس ندارم

Ёр кас машав ки ман ҳам ҷузи ту кас надорам

یار کس مشو که من هم جز تو کس ندارم

Моҳи ман ба доманам биншин каз ғамати ситораи боРом

ماه من به دامنم بنشین کز غمت ستاره بارم

Шикваҳо зи даврят ҳар шаб бо ма ва ситора дорам

شکوه ها ز دوریت هر شب با مه و ستاره دارم

Ман чаҳ бошам бастаи бандати нимаи ҷонии сайди камандати орзӯмандат

من چه باشم بسته بندت نیمه جانی صید کمندت آرزومندت

Аз ғамат чун абри баҳорам эй ба аз гулҳои баҳорӣ рӯй дилбандат

از غمت چون ابر بهارم ای به از گلهای بهاری روی دلبندت

эй шамъи тараб , сӯзами ҳама шаб биншин ки шавад таии шаб торам биншин , ба канорам биншин

ای شمع طرب، سوزم همه شب بنشین که شود طی شب تارم بنشین، به کنارم بنشین

Марви Марв ки бе тобами ман

مرو مرو که بی تابم من

Даруни оташу обами ман

درون آتش و آبم من

Доманам , зи ашки ғам тар бошад

دامنم، ز اشک غم تر باشد

Хорам эй гул , бистар бошад

خارم ای گل، بستر باشد

Биёи биё ки нӯшами ҷомии ситонам аз даҳонати комӣ , турраи ту бӯсаи борони созам

بیا بیا که نوشم جامی ستانم از دهانت کامی، طره تو بوسه باران سازم

Гуҳ ҷон ёбам

گه جان یابم

Гуҳи ҷони бозам

گه جان بازم

Маи фитнаи гарм чаҳ рӯй з барам ? чун з дилдорӣ омадӣ борӣ ,

مه فتنه گرم چه روی ز برم؟ چون ز دلداری آمدی باری،

То ба пояти ҷон , бисипорам биншин

تا به پایت جان، بسپارم بنشین

Ба канорам биншин .

به کنارم بنشین.