Ман аз рӯзи азал , девона будам

من از روز ازل، دیوانه بودم

Девона рӯй ту , саргаштаи кӯии ту

دیوانه روی تو، سرگشته کوی تو

Сархуш аз бода мастона будам

سرخوش از باده مستانه بودم

Дар ишқу мастӣ , афсона будам

در عشق و مستی، افسانه بودم

Нолон аз ту шуд , чангу авд ва ман

نالان از تو شد، چنگ و عود من

Тори мӯии ту , тору пуди ман

تار موی تو، تار و پود من

Бе бодаи мадҳушам , соғари нӯшам

بی باده مدهوشم، ساغر نوشم

зи чашмаи нӯши ту

ز چشمه نوش تو

Мастӣ диҳад моро , гули рхсоро

مستی دهد ما را، گل رخسارا

Баҳори оғӯши ту

بهار آغوش تو

Чун ба монигарӣ , ғами дили бабрӣ

چون به ما نگری، غم دل ببری

Каз бодаи нӯшин тарӣ

کز باده نوشین تری

Сӯзами ҳамчуи гул , аз савдои дил

سوزم همچو گل، از سودای دل

Дили расвои ту , ман расвои дил

دل رسوای تو، من رسوای دل

Гарчи ба хок ва хӯн кашидӣ маро

گرچه به خاک و خون کشیدی مرا

Рӯзӣ ки дидӣ маро

روزی که دیدی مرا

Бозо ки дар шоми ғамами субҳи умедии маро

بازآ که در شام غم صبح امیدی مرا

Субҳи умедии маро

صبح امیدی مرا