эй шаби ҷудоӣ

ای شب جدایی

Ки чун рӯзами сиёҳӣ эй шаб

که چون روزم سیاهی ای شب

Кун шитобии охир

کن شتابی آخر

зи ҷони ман чаҳ хоҳӣ эй шаб ?

ز جان من چه خواهی ای شب؟

Нишони зулфи дилбарӣ , зи бахти ман сияҳтарӣ , балоу ғами саросарӣ

نشان زلف دلبری، ز بخت من سیه تری، بلا و غم سراسری

Тира ҳамчун

تیره همچون

Оҳии имшаб

آهی امشب

Кунӣ ба ҳиҷри ёри ман , ҳадиси рӯзгори ман , барии зи кафи қарори ман

کنی به هجر یار من، حدیث روزگار من، بری ز کف قرار من

Ҷонам аз ғам

جانم از غم

Коҳӣ эй шаб

کاهی ای شب

То ки аз он гули даври афтодам

تا که از آن گل دور افتادم

Ханда ва шодӣ рафт аз ёдам

خنده و شادی رفت از یادم

Сияҳ шуд рӯзам

سیه شد روزم

Бе маи рӯйиш дамӣ нёсудам

بی مه رویش دمی نیاسودم

Ба сайли ашкам , гувоҳӣ эй шаб

به سیل اشکم، گواهی ای شب

ӯ шаб чун гул наад зи мастӣ бар болини сар

او شب چون گل نهد ز مستی بر بالین سر

Ман давр аз ӯ , кунам зи ашки худ болинро тар

من دور از او، کنم ز اشک خود بالین را تر

Хӯни дил аз бас хӯрам бе ӯ , меҳнату хории барадам бе ӯ

خون دل از بس خوردم بی او، محنت و خواری بردم بی او

Мардум бе ӯ

مردم بی او

Бе рухи он гули дилам ба ҷон омад

بی رخ آن گل دلم به جان آمد

Дигар аз ҷонам чаҳ хоҳӣ эй шаб

دگر از جانم چه خواهی ای شب