Бардаи сабрам аз дили чашми мастӣ

برده صبرم از دل چشم مستی

Моҳи соғари нӯшӣ май парастӣ

ماه ساغر نوشی می پرستی

Дар миёни хубони фитнаи ҷӯӣ

در میان خوبان فتنه جویی

Дар шикори дилҳо чираи дастӣ

در شکار دلها چیره دستی

Шаб бо чеҳра ӯ маи ҷилва гар нест

شب با چهره او مه جلوه گر نیست

Чун рӯй латифаши гулбарг тар нест

چون روی لطیفش گلبرگ تر نیست

Бо нигоҳи гарм ӯ бодаро асар нест

با نگاه گرم او باده را اثر نیست

Масти ишқи рӯйишро аз ҷаҳон хабар нест

مست عشق رویش را از جهان خبر نیست

Аз ҷаҳон ҳастӣ ,

از جهان هستی،

Моу ишқу мастӣ

ما و عشق و مستی

Тоза шуд баҳори ошиқ аз ҷамоли гули изораш

تازه شد بهار عاشق از جمال گل عذارش

Ваон ки навгулӣ надорад , чун хазон буд баҳораш

وان که نوگلی ندارد، چون خزان بود بهارش

Турраи Мишкӣнӣ , бардаи ҳушам

طره مشکینی، برده هوشم

Вази лаби нўшинӣ , бодаи нӯшам

وز لب نوشینی، باده نوشم

ӯ зи тири мижгон , ҷон сетанд

او ز تیر مژگان، جان ستاند

Ман ба роҳи ҷонон , ҷони фурушам

من به راه جانان، جان فروشم

Чун он оташини лаб , май дар сабу нест

چون آن آتشین لب، می در سبو نیست

Гул бо он латофат , ҳам ранг ӯ нест

گل با آن لطافت، هم رنگ او نیست

Муддаии зи ишқ ман карда гуфту гӯйӣ

مدعی ز عشق من کرده گفت و گویی

Ман ба он бутами ошиқ , ҷой гуфт ва гӯ нест

من به آن بتم عاشق، جای گفت و گو نیست

Нағма баркашида булбул , лолаи хуфта дар канораш

نغمه برکشیده بلبل، لاله خفته در کنارش

Ваон ки навгулӣ надорад чун хазон буд баҳораш

وان که نوگلی ندارد چون خزان بود بهارش