Ман бе дили соқӣ ба нигоҳии мастам , ту ба ҷомии дигар чаҳ барӣ аз дастам

من بی دل ساقی به نگاهی مستم، تو به جامی دیگر چه بری از دستم

Ду чашми фитнаи ангезат то дидам эй гул , қисм ба наргиси мастат ки аз ин май мастам

دو چشم فتنه انگیزت تا دیدم ای گل، قسم به نرگس مستت که از این می مستم

Асарӣ бо гардиши чашмат , набӯд дар соғар май соғар май

اثری با گردش چشمت، نبود در ساغر می ساغر می

Дгарони маст аз май глглўн , дили ман аз гардиши вай , гардиши вай

دگران مست از می گلگلون، دل من از گردش وی، گردش وی

Майу гулгар дили ангезад , ту дар он лаби гул ва май дорӣ

می و گل گر دل انگیزد، تو در آن لب گل و می داری

Ба латофат чу биҳиштӣ , ба тароват чу баҳорӣ , ба тори гесуи бунафшаи зорӣ

به لطافت چو بهشتی، به طراوت چو بهاری، به تار گیسو بنفشه زاری

эй гулистони сари Кувайт , гули бустон чун рӯят кӣ бошад кӣ

ای گلستان سر کویت، گل بستان چون رویت کی باشد کی

Туе он гул дар гетӣ , ки надории офати дай , офати дай

تویی آن گل در گیتی، که نداری آفت دی، آفت دی

Ки гул ба сабза пинҳон гардад , зи шарми ту парешон гардад

که گل به سبزه پنهان گردد، ز شرم تو پریشان گردد

Чу рӯй нозанинат , бинад , зи нози худ пушаймон гардад

چو روی نازنینت، بیند، ز ناز خود پشیمان گردد

Шабӣ эй ма , дамӣ эй гул , гузарӣ кун бар сари мо

شبی ای مه، دمی ای گل، گذری کن بر سر ما

Ки ҷудо зон лаб мегаван , шудаи пурхӯни соғари мо

که جدا زان لب میگون، شده پرخون ساغر ما