Сӯй бустон шуд зи нави вазони боди баҳорӣ

سوی بستان شد ز نو وزان باد بهاری

Булбул бо гул карда тозаи паймони ишқу ёрӣ

بلبل با گل کرده تازه پیمان عشق و یاری

Чамани зи гул хабар диҳад аз ҷамоли накӯён

چمن ز گل خبر دهد از جمال نکویان

Сабои зи дили баради мҳн бо насими баҳорӣ

صبا ز دل برد محن با نسیم بهاری

Шукуфаи рухсор накӯ ороед бунафша аз турра гиреҳ бигушоед

شکوفه رخسار نکو آراید بنفشه از طره گره بگشاید

Гетӣ ҷавон шуд намӯда шабнам аз гули болин

گیتی جوان شد نموده شبنم از گل بالین

Ба гиряи абр аз ғам чун Фарҳод

به گریه ابر از غم چون فرهاد

Ба хандаи гул ҳар дам чун ширин

به خنده گل هر دم چون شیرین

намеояд зи сабои буии гул , ҷилва кунад рӯй гул , бо таннозӣ

می آید ز صبا بوی گل، جلوه کند روی گل، با طنازی

Бихӯр ба шодӣ май ки давр ғам шуд тай

بخور به شادی می که دور غم شد طی

Ба пои сарву гул , ба бонги чангу не

به پای سرو و گل، به بانگ چنگ و نی

То як дами фурсати дорӣ

تا یک دم فرصت داری

Ҳастиро набӯд самарӣ , ғайр аз мастӣ ва бе хабарӣ

هستی را نبود ثمری، غیر از مستی و بی خبری

Тарафи гулзорӣ , бо гули рухсорӣ , мастӣ кун

طرف گلزاری، با گل رخساری، مستی کن

Соқӣ май даҳ то гул боқӣаст ки айёми умр ҷовидон нест

ساقی می ده تا گل باقیست که ایام عمر جاویدان نیست

Вафо набошад чу хандаи гул , дунёро баҳори шодии фурсати дони ёро

وفا نباشد چو خنده گل، دنیا را بهار شادی فرصت دان یارا