Дили зудбоварамро ба киришмае рабӯдӣ

دل زودباورم را به کرشمه ای ربودی

Чу ниёзи мо фузун шуд ту ниёз худ фузудӣ

چو نیاز ما فزون شد تو به ناز خود فزودی

Баҳами улфатии гирифтем вале рамедӣ аз мо

بهم الفتی گرفتیم ولی رمیدی از ما

Ману дили ҳамон ки будем ва ту он нае ки будӣ

من و دل همان که بودیم و تو آن نه ای که بودی

Ман аз он кашами надомат ки туро нёзмўдм

من از آن کشم ندامت که تو را نیازمودم

Ту чаро зи ман гурезӣ ки вафоем озмудӣ

تو چرا ز من گریزی که وفایم آزمودی

зи дарун буд хурӯшам вале аз лаб хамӯшам

ز درون بود خروشم ولی از لب خموشم

На ҳикоятӣ шунидӣ на шикоятии шунӯдӣ

نه حکایتی شنیدی نه شکایتی شنودی

Чаман аз ту хуррам эй ашки равон ки ҷӯйборӣ

چمن از تو خرم ای اشک روان که جویباری

Хаҷал аз ту чашма , эй чашми раҳе

خجل از تو چشمه، ای چشم رهی