Чун ки дилдодаи нахустам , дид

چون که دلدادهٔ نخستم، دید

Рехт дар пои ман , ба дасти умед

ریخت در پای من، به دست امید

Оташини пораҳои бе ҷода

آتشین پاره‌های بی‌جاده

Пурбаҳои риштаҳои марворид

پربها رشته‌های مروارید

Ҳаряк аз равшанӣ чу моҳӣ буд

هریک از روشنی چو ماهی بود

Зеб дияем подшоҳӣ буд

زیب دیهیم پادشاهی بود

Вон дигар турфаи ҷома Эй пардохт

وآن دگر طرفه جامه‌ای پرداخت

Бодпои ҳунар ба майдони тохт

بادپای هنر به میدان تاخت

Дар латофати баҳор ҳасанам гуфт

در لطافتِ بهارِ حسنم گفت

Вази ҷалолати қарини меҳрами сохт

وز جلالت قرین مهرم ساخت

Чеҳрагони маро , ба ҷилва гарӣ

چهرگان مرا، به جلوه‌گری

Хонд рашки ситораи саҳарӣ

خواند رشکِ ستارهٔ سحری

Хостор шавам зи кашӣу ноз

خواستار سوم ز کَشّی و ناز

Офияти сӯз буду афсуни соз

عافیت‌سوز بود و افسون‌ساز

Офати ақл буду ғорати ҳуш

آفت عقل بود و غارت هوش

Ояти ҳасан буду мояи ноз

آیت حسن بود و مایه ناز

Дид чун қомати расои маро

دید چون قامت رسای مرا

Хам шуд ва бӯса дод пои маро

خم شد و بوسه داد پای مرا

Ту на зари дорӣ ва на зевару зеб

تو نه زر داری و نه زیور و زیب

На сухани офарӣнӣ ва на адиб

نه سخن‌آفرینی و نه ادیب

На туро , чеҳра Эйаст лолаи фуруш

نه تو را، چهره‌ای است لاله‌فروش

На туро манзарӣаст дидаи фиреб

نه تو را منظری است دیده‌فریب

Лек ёрам аз ин миёнаи туе

لیک یارم از این میانه تویی

Новаки ишқро нишонаи туе

ناوک عشق را نشانه تویی