Дигар чаҳ шуд ки дилам бар кашид нолаи зор

دگر چه شد که دلم بر کشید ناله زار

Дигар чаҳ рафт ки сар нест дар ғами дастор

دگر چه رفت که سر نیست در غم دستار

Сабо чаҳ гуфт ба булбули збии вФоӣии гул

صبا چه گفت به بلبل زبی وفائی گل

Ки ҳамчуи ахгар оташ фишон шуд аз минқор

که همچو اخگر آتش فشان شد از منقار

Магар ки ёр шикастааст соғари паймон

مگر که یار شکسته است ساغر پیمان

Магар ки дӯст гузаштаст аз сари иқрор

مگر که دوست گذشتست از سر اقرار

Фиғони зи дасти шиканҳои турраи мишкӣн

فغان ز دست شکنهای طُرهٔ مشکین

Амони зи дасти ситамҳои наргиси бемор

امان ز دست ستمهای نرگس بیمار

Бъҳди он як бе насибами озором

بعهد آن یک بی نصیبم آزارام

Ба даври ин як , бениёзам аз гуфтор

به دور این یک، بی‌نیازم از گفتار

Бибин бибин ки чисон мебаранд дили замён

ببین ببین که چسان میبرند دل زمیان

Бибин бибин ки чисон мекашанд худ бкнор

ببین ببین که چسان میکشند خود بکنار

Канор дод зи хешам ба чини пешонӣ

کنار داد ز خویشم به چین پیشانی

Чу мавҷи баҳр ки хошоки афканд ба канор

چو موج بحر که خاشاک افکند به کنار

Бғир ёр надорем дар назар бо онк

بغیر یار نداریم در نظر با آنک

Бъмр худ нагушӯдем дида бар дидор

بعمر خود نگشودیم دیده بر دیدار

Ба базми васл ба дидор май напардозам

به بزم وصل به دیدار می نپردازم

Биё бибин ки чаҳ гармаст шавқро бозор

بیا ببین که چه گرم است شوق را بازار

Рафиқи баҳри худои дил азу магӯ бар гир

رفیق بهر خدا دل ازو مگو بر گیر

Ту чашм ман бикуну чашм азу магӯ бурдор

تو چشم من بکن و چشم ازو مگو بردار

Ҳазор бор бигуфтам туро ки эй бишрм

هزار بار بگفتم تو را که ای بیشرم

Ҳазор бор бигуфтам туро ки эй бе ор

هزار بار بگفتم تو را که ای بی‌عار

Ту аз куҷоу нишастан ба пои сояи сарв

تو از کجا و نشستن به پای سایهٔ سرو

Ту аз куҷоу гузаштани бҷонби гулзор

تو از کجا و گذشتن بجانب گلزار

Туро ба гашти гулу лолаи чаман чаҳ руҷӯъ

تو را به گشت گل و لالهٔ چمن چه رجوع

Туро ба суҳбати чангу неу пиёла чикор

تو را به صحبت چنگ و نی و پیاله چکار

Бхўни мо чаҳ мудоро кунӣ бигӯ эй чарх

بخون ما چه مدارا کنی بگو ای چرخ

Ки душманӣ бкҷо рафт дӯстии бкнор

که دشمنی بکجا رفت دوستی بکنار

Чаҳ душманӣ ки накардӣ азони бтар бо ман

چه دشمنی که نکردی ازآن بتر با من

Чаҳ гӯямат ки набошӣ аз он бтар сад бор

چه گویمت که نباشی از آن بتر صد بار

Агар бҳкми ту ҷон дар бараст , гӯ бар гир

اگر بحکم تو جان در بر است، گو بر گیر

Вагар ба амри ту сар бар танаст , гӯ бурдор

و گر به امر تو سر بر تن است، گو بردار

Чаро ҳамеша марои дорӣ инчунин ранҷур

چرا همیشه مرا داری اینچنین رنجور

Чаро ҳамеша марои дорӣ инчунин бемор

چرا همیشه مرا داری اینچنین بیمار

Рафиқи турра парешон нишаста бар болин

رفیق طره پریشان نشسته بر بالین

Табиби даст ҳамон кашида аз бемор

طبیب دست همان کشیده از بیمار

з рӯй лутфи бгўӣид то дигар нашавад

ز روی لطف بگوئید تا دگر نشود

Табиби ранҷа , ки моро гузашти кор аз кор

طبیب رنجه، که ما را گذشت کار از کار

Бакори хеши фурӯ мондаам нмидонм

بکار خویش فرو مانده‌ام نمیدانم

Гиреҳи бакори ман з сбҳаҳаст ё зуннор

گره بکار من ز سبحه است یا زنار

Бимни пери харобот ишқ донистам

بیمن پیر خرابات عشق دانستم

Ки доми роҳи гуҳӣ сбҳаҳасту гуҳи зуннор

که دام راه گهی سبحه است و گه زنار

Кунун зи шавқи тариқ дигар нмидонм

کنون ز شوق طریق دگر نمیدانم

Раҳеи бмои бнмоӣид ё аўлўолобсор

رهی بما بنمائید یا اولوالابصار

зи қурби ғайри мгўӣид бо ман маҳҷӯр

ز قرب غیر مگوئید با من مهجور

Ҳадис марг махонед бар сари бемор

حدیث مرگ مخوانید بر سر بیمار

Чу нест чеҳраи зардӣ , чаҳ хонақоҳ ва чаҳ дайр

چو نیست چهرهٔ زردی، چه خانقاه و چه دیر

Чу нест ҷазбаи дардӣ , чаҳ одамӣ чаҳ ҳмор

چو نیست جذبهٔ دردی، چه آدمی چه حمار

Туро ки гуфт надонам биё бигӯ эй чарх

تو را که گفت ندانم بیا بگو ای چرخ

Ки ҷаври худ ҳама бар ҷон ошиқон бигумор

که جور خود همه بر جان عاشقان بگمار

Касе мабод чу ман дар ғами ту буқаламун

کسی مباد چو من در غم تو بوقلمون

Касе мбٰод чу ман аз ғами ту бутемор

کسی مبٰاد چو من از غم تو بوتیمار

Якеаст хосияти заъфарону гиряи ман

یکیست خاصیت زعفران و گریه من

Баҳри дилӣ ки асар карда ханда бисёр

بهر دلی که اثر کرده خندهٔ بسیار

Бғири дидаи хўнбор , ҳеҷ дрёӣӣ

بغیر دیدهٔ خونبار، هیچ دریائی

Надидаем ки бошад ҳамеша тӯфони вор

ندیده‌ایم که باشد همیشه طوفان وار

Ҳазор Нӯҳ насозад алоҷи тӯфонам

هزار نوح نسازد علاج طوفانم

Гар ихтиёри гузорам ба дидаи хўнбор

گر اختیار گذارم به دیدهٔ خونبار

Магар ки бар лаби ман шаҳд ноб карда гузар

مگر که بر لب من شهد ناب کرده گذر

Магар ки дар дили ман офтоб карда гузор

مگر که در دل من آفتاب کرده گذار

Забон чу барги гулами бози анбар огӣн аст

زبان چو برگ گلم باز عنبر آگین است

Забони зи буи хушам гашта нофаи тотор

زبان ز بوی خوشم گشته نافهٔ تاتار

Магари зи шоҳи Наҷаф сар зад аз дилами ҳарфӣ

مگر ز شاه نجف سر زد از دلم حرفی

Магари гузашти ҳадисии зи ҳайдари каррор

مگر گذشت حدیثی ز حیدر کرار

Алии олии аълои амири кули амир

علی عالی اعلا امیر کل امیر

Васии Аҳмади мурсали қасими ҷинату нор

وصی احمد مرسل قسیم جنت و نار

Ту ҳамчуи ман ба санои алӣ забон бигушо

تو همچو من به ثنای علی زبان بگشا

Ки марҳабои шинавӣ ҳар дам аз дару девор

که مرحبا شنوی هر دم از در و دیوار

Ман аз ақидаи худ бар нмитўонми гашт

من از عقیدهٔ خود بر نمیتوانم گشت

Нсирўор ҳалокам кунанд агар садри бор

نصیروار هلاکم کنند اگر صدر بار

Забон ба тавба нагардад чаро ки бигузорад

زبان به توبه نگردد چرا که بگذارد

Шафоати ту гунаҳи зери бори истиғфор

شفاعت تو گنه زیر بار استغفار

Ғалат накарда агар абрӯаши гумони барда

غلط نکرده اگر ابروش گمان برده

Ки ҳар ки ҳар чаҳ азу хост дода аиздўор

که هر که هر چه ازو خواست داده ایزدوار

Сухан баланд шавад варна гуфтамӣ бо ту

سخن بلند شود ورنه گفتمی با تو

Ки кист дар пас ин пардаи рӯзу шаб дар кор

که کیست در پس این پرده روز و شب در کار

Замона кист мар ӯро каминаи Фрмонбр

زمانه کیست مر او را کمینه فرمانبر

Сипеҳр чист мар ӯро каминаи хидматкор

سپهر چیست مر او را کمینه خدمتکار

Ту худ бигӯ ки чисон нисбатат кунам бикӣ

تو خود بگو که چسان نسبتت کنم بیکی

Ки нисбати ту басӣ кардаанд бо ҷаббор

که نسبت تو بسی کرده‌اند با جبار

Куҷо равост ки бар маснад ту биншинад

کجا رواست که بر مسند تو بنشیند

Сегӣ ки бехи ҷаҳаннами азу буд мурдор

سگی که بیخ جهنم ازو بود مردار

зи санглохи қиёмат куҷо равад берун

ز سنگلاخ قیامت کجا رود بیرون

Чаро ки ин хари ланг обгина дорад бор

چرا که این خر لنگ آبگینه دارد بار

Чунон макун ки чу рӯбоҳи печу тоби занӣ

چنان مکن که چو روباه پیچ و تاب زنی

Туро агар ба сегон дараш фитад сару кор

تو را اگر به سگان درش فتد سر و کار

Ҳар он нафас ки дар он мадҳати ту сарф шавад

هر آن نفس که در آن مدحت تو صرف شود

Ҳазор бор аз он кардаем истиғфор

هزار بار از آن کرده‌ایم استغفار

Чу номи дӯсти мукаррари нмишўди ҳаргиз

چو نام دوست مکرر نمیشود هرگز

Ҳазор бор агар ё алӣ кунам такрор

هزار بار اگر یا علی کنم تکرار

Ҳамеша то ки буд ғунчаро шукуфтани ҷӯй

همیشه تا که بود غنچه را شکفتن جوی

Ҳамеша то ки буд бедро баридани дор

همیشه تا که بود بید را بریدن دار

Бурӣдаи боди сари дшмнонт ҳамчун бед

بریده باد سر دشمنانت همچون بید

Шукуфтаи боди рухи дӯстонати ҳамчуи баҳор

شکفته باد رخ دوستانت همچو بهار

Умедвори чунонам ки вақти ҷон додан

امیدوار چنانم که وقت جان دادن

Сипорем бикӣ аз остони ҳашт ва чаҳор

سپاریم بیکی از آستان هشت و چهار

Разии санои чунин мазҳарӣ наёрӣ гуфт

رضی ثنای چنین مظهری نیاری گفت

Забон дароз макун кун ба аҷзи худ иқрор

زبان دراز مکن کن به عجز خود اقرار