Бскаҳ бар сар задам зи фурқати ёр

بسکه بر سر زدم ز فرقت یار

Корам аз даст рафт вдст аз кор

کارم از دست رفت ودست از کار

Машрабами нангу ишқи шӯри ангез

مشربم ننگ و عشق شور انگیز

Мураккабами лангу роҳи ноҳамвор

مرکبم لنگ و راه ناهموار

Баҳри пари шӯру нохудои ношӣ

بحر پر شور و ناخدا ناشی

Дил ба дарё ҳаме кунӣ ночор

دل به دریا همی کنی ناچار

Дар хароботи ишқу шӯру ҷунун

در خرابات عشق و شور و جنون

Бохатми дайну дил , қлндўор

باختم دین و دل، قلندوار

Субҳ ишқаст соқио бар хез

صبح عشق است ساقیا بر خیز

Рӯз айшаст мтрбо бурдор

روز عیش است مطربا بردار

То бар ореми бонги нўшонўш

تا بر آریم بانگ نوشانوش

То бирақсем ҷумлаи сӯфии вор

تا برقصیم جمله صوفی‌وار

Ҳама шӯрем , мо куҷоу шикеб

همه شوریم، ما کجا و شکیب

Ҳама сӯзем мо куҷоу шарор

همه سوزیم ما کجا و شرار

Ҳама шавқем , мо куҷоу сукӯн

همه شوقیم، ما کجا و سکون

Ғарқ ишқем , мо куҷоу канор

غرق عشقیم، ما کجا و کنار

Беҳузурем мо куҷоу шароб

بی‌حضوریم ما کجا و شراب

Носбўрим , мо куҷоу қарор

ناصبوریم، ما کجا و قرار

эй ки аз ишқи дами зании бдрўғ

ای که از عشق دم زنی بدروغ

Хешро ҳарза мекунӣ озор

خویش را هرزه می‌کنی آزار

Он қадр шӯр нест дар сари ту

آنقدر شور نیست در سر تو

Ки парешон шавад туро дастор

که پریشان شود تو را دستار

Ханда зон рӯ кунӣ чу бидрдон

خنده زان رو کنی چو بیدردان

Кат надоданд шавқи гиряи зор

کت ندادند شوق گریهٔ زار

Сар ба каъбаи куҷои фурӯди оре

سر به کعبه کجا فرود آری

Дар харобот агар биёбӣ бор

در خرابات اگر بیابی بار

Карт аз дайру каъба бар ноед

کارت از دیر و کعبه بر ناید

Ёрат ар нест бар дар хумор

یارت ار نیست بر در خمار

То ба ҳуш худӣ наёрӣ гуфт

تا به هوش خودی نیاری گفت

Лӣси фии алҷнтӣ , сӯии алҷбор

لیس فی الجنتی، سوی الجبار

Чанд бошӣ зи ғуссаи буқаламун

چند باشی ز غصه بوقلمون

Чанд гардии зи ғам чу бӯи тимор

چند گردی ز غم چو بو تیمار

Осмону замин ҳар чаҳ дар ӯст

آسمان و زمین هر چه در اوست

Ҳама помол туаст сар бурдор

همه پامال توست سر بردار

Пушт поӣӣ бизан ба ин ҳар ду

پشت پائی بزن به این هر دو

Дасти худро башу азин мурдор

دست خود را بشو ازین مردار

Бирав эй хоҷаи кони матоъи ним

برو ای خواجه کان متاع نیم

Ки фурӯшанда бар сари бозор

که فروشنده بر سر بازار

Дар раҳи дӯсти пӯсти пӯшедам

در ره دوست پوست پوشیدم

То фикандем ҳафт пӯст чу пор

تا فکندیم هفت پوست چو پار

Ҳечкас зу нмٰондоди нишон

هیچکس زو نمٰانداد نشان

Хотир аз ҳеҷ ҷо наёфт қарор

خاطر از هیچ جا نیافت قرار

То бҷоӣӣ расед шӯри ҷунун

تا بجائی رسید شور جنون

Ки бар афтод пардаи пиндор

که بر افتاد پردهٔ پندار

Дӯст дидам ҳама басӯрат дӯст

دوست دیدم همه بصورت دوست

Ёр дидам ҳама басӯрат ёр

یار دیدم همه بصورت یار

Хона ӯ заҳр ки ҷустам гуфт

خانهٔ او زهر که جستم گفت

Лӣси фии ?илдор , ғайраи диёр

لیس فی الدار، غیره دیار

Ин ба бозӣ нишаста дар хилват

این به بازی نشسته در خلوت

Ва ан ба кории равона дар бозор

و ان به کاری روانه در بازار

Ёри мо дар наомад аз хилват

یار ما در نیامد از خلوت

Кори мо дар ниٰомд аз бозор

کار ما در نیٰامد از بازار

Ҳичгаҳи сбҳаҳ эй нгрдондим

هیچگه سبحه‌ای نگرداندیم

Ки нигарадед гирди он зуннор

که نگردید گرد آن زنار

Пар мазан ҷуз дар остонаи ишқ

پر مزن جز در آستانهٔ عشق

Сар мазан ҷуз дар остонаи ёр

سر مزن جز در آستانهٔ یار

Давр агар нест бар мурод , маранҷ

دور اگر نیست بر مراد، مرنج

Ки на дар дасти мости ин паргор

که نه در دست ماست این پرگار

эй ки гўӣӣ ки дили азу бар гир

ای که گوئی که دل ازو بر گیر

Гар туоне ту чашм азу бурдор

گر توانی تو چشم ازو بردار

Сӯфӣ ар саҷда санам накунӣ

صوفی ار سجدهٔ صنم نکنی

Хирқа хасмат шавад , камари зуннор

خرقه خصمت شود، کمر زنار

Ҳама дар зикр ва мо ҳамаи хомӯш

همه در ذکر و ما همه خاموش

Ҳамаи тасбеҳ ва мо ҳамаи зуннор

همه تسبیح و ما همه زنار

Марги беҳтар ки суҳбат бе дӯст

مرگ بهتر که صحبت بی‌دوست

Гӯри хуштар ки хилват бе ёр

گور خوشتر که خلوت بی‌یار

Рзёи кӯшиши ту беҳуда аст

رضیا کوشش تو بیهوده است

Ки на дар даст туаст ин афсор

که نه در دست توست این افسار