Ҳеҷ корӣ нашуд ба тадбирам

هیچ کاری نشد به تدبیرم

Чаҳ кунам , мубталои тақдирам

چه کنم، مبتلای تقدیرم

Бо қазои ман на марди маслиҳатам

با قضا من نه مرد مصلحتم

Бо қадар , ман ки ва чаҳ тадбирам

با قدر، من که و چه تدبیرم

Чун гурезами зи дасти бахти сиёҳ

چون گریزم ز دست بختِ سیاه

Пашшаи пои монда дар қӣрам

پشهٔ پای مانده در قیرم

Меҳнати шаҳрро амонати дор

محنت شهر را امانت‌دار

Ғуссаи даҳрро змони гирам

غصه دهر را ضمان گیرم

Хам шуд аз ғами қадами басони камон

خم شد از غم قدم بسان کمان

Бскаҳ бар санги омадаи тирам

بسکه بر سنگ آمده تیرم

Шудаи нахҷӣрам аз кафу монда

شده نخجیرم از کف و مانده

Чашм бар нақши пои нахҷӣрам

چشم بر نقش پای نخجیرم

Меҳнати рӯзгори гуруснаи чашм

محنت روزگار گرسنه چشم

Карда аз ҷони хештани сайрам

کرده از جان خویشتن سیرم

Бскаҳ шоистаам ба ношоист

بسکه شایسته‌ام به ناشایست

Габр ва тарсо кунанд такфирам

گبر و ترسا کنند تکفیرم

Дар ғамаш сӯхтем ва дар нагирифт

در غمش سوختیم و در نگرفت

наменадонам ки чист тақсирам

می‌ ندانم که چیست تقصیرم

Ашку оҳам дигар ҷаҳон гир аст

اشک و آهم دگر جهان گیر است

Шояд ар гўӣими ҷаҳони гирам

شاید ار گوئیم جهان گیرم

Дар баҳории чунин чаҳ дилтангам

در بهاری چنین چه دلتنگم

Дар ҳавойии чунин чаҳ дилгирам

در هوائی چنین چه دلگیرم

Мутрибии кӯ ки парда Эй созад

مطربی کو که پرده‌ای سازد

Шоҳидии кӯ ки соғарии гирам

شاهدی کو که ساغری گیرم

Бо ҷавонон ҳамеша бозами ишқ

با جوانان همیشه بازم عشق

Ҳаст ин панди ёд аз перам

هست این پند یاد از پیرم

Мурғу моҳии нмикшм дар дом

مرغ و ماهی نمیکشم در دام

Шудаи моҳӣу моҳи тасхирам

شده ماهی و ماه تسخیرم

Гаштаам устихонӣ аз дардат

گشته‌ام استخوانی از دردت

Бӯ кисозӣ нишонаи тирам

بو که سازی نشانه تیرم

Дар тмўл агарчӣ ҳеҷ ним

در تمول اگرچه هیچ نیم

Дар таваккул бибин ҷаҳони гирам

در توکل ببین جهان گیرم

Чун шавам зери бор рӯй замин

چون شوم زیر بار روی زمین

Космони аўФтодаҳ дар зерам

کاسمان اوفتاده در زیرم

Ғами перят дар ҷавонии хур

غم پیریت در جوانی خور

Ҳаст ин панди ёд аз перам

هست این پند یاد از پیرم

Шудаам чун мусаххари ишқат

شده‌ام چون مسخر عشقت

Моҳу моҳӣ шудааст тасхирам

ماه و ماهی شده است تسخیرم

Аз туфи дил чу муми бгдозм

از تف دل چو موم بگدازم

Гар з оҳан кунанд тасвирам

گر ز آهن کنند تصویرم

На харобами чунонкии рӯҳи аллоҳ

نه خرابم چنانکه روح‌اللّه

Битавонад намӯд таъмирам

بتواند نمود تعمیرم

Сар бе шӯри нанг мардон аст

سر بی شور ننگ مردان است

То кӣ ин нангро ба сари гирам

تا کی این ننگ را به سر گیرم

Тир бар ман чаҳ мекашӣ чун ман

تیر بر من چه میکشی چون من

Куштаи шасту дасти зҳгирм

کشته شصت و دست زهگیرم

Дар ҳалокам чаҳ мекунӣ тақсир

در هلاکم چه میکنی تقصیر

наменадонам ки чист тақсирам

می ندانم که چیست تقصیرم

На чунонаст бо ту пайвандам

نه چنانست با تو پیوندم

Ки баридан тавон ба шамшерам

که بریدن توان به شمشیرم

Дар чаҳ печамгар аз ту српичм

در چه پیچم گر از تو سرپیچم

Дар ки бандам , дил аз ту бар гирам

در که بندم، دل از تو بر گیرم

Шарҳи ҳиҷрон агар кунам , резад

شرح هجران اگر کنم، ریزد

Ба дили ҳарф , хӯни зи тақрирам

به دل حرف، خون ز تقریرم

Дар ғамати шом то саҳар чун шамъ

در غمت شام تا سحر چون شمع

Сӯзам ва сӯхтани зи сари гирам

سوزم و سوختن ز سر گیرم

Бе лабати талхи комам аз шукр

بی لبت تلخ کامم از شکر

Берахт аз ҳаёти дилгирам

بی‌رخت از حیات دلگیرم

Гар бихонӣ зи шавқ , мисўзм

گر بخوانی ز شوق، میسوزم

Вар бароне зи завқ , мимирм

ور برانی ز ذوق، میمیرم

Доман аз ман макаш ки дар маҳшар

دامن از من مکش که در محشر

Хезам аз хоку доманати гирам

خیزم از خاک و دامنت گیرم

Ҳамаи ҳайронӣу ҷунуни орад

همه حیرانی و جنون آرد

Гӯши каси мшнўоди тақрирам

گوش کس مشنواد تقریرم

Ҳаргизами дил ба ҳеҷ дар нагирифт

هرگزم دل به هیچ در نگرفت

Гарчи ҳар дам чу шуъла дар гирам

گرچه هر دم چو شعله در گیرم

Ғам бедард мекашад зудам

غم بی‌درد میکشد زودم

Чаҳ ғам ар дард мекашад дайрам

چه غم ار درد میکشد دیرم

Ҳеҷам аз ҳечкас набӯдӣ кам

هیچم از هیچکس نبودی کم

Гар бадии зуҳду зарқу тазвирам

گر بدی زهد و زرق و تزویرم

Ашку оҳами разӣ ҷаҳонгир аст

اشک و آهم رضی جهانگیر است

Шояд ар гӯйем ҷаҳонгирам

شاید ار گوییم جهانگیرم