Чун номи лаби ту бар забони ронам
چون نام لب تو بر زبان رانم
Аз даст магас гурехт , натавонам
از دست مگس گریخت، نتوانم
Шӯридаи он лабони мигўнм
شوریدهٔ آن لبان میگونم
Ошуфтаи турраи парешонам
آشفته طرهٔ پریشانم
Девонаи ҳарфҳои мавзунам
دیوانهٔ حرفهای موزونم
Дармондаи хандаҳои , пинҳонам
درماندهٔ خندههای، پنهانم
Ҳар шоми зи ғами ғунчаи дилтангам
هر شام ز غم غنچه دلتنگم
Ҳар субҳдамон чу гул , парешонам
هر صبحدمان چو گل، پریشانم
Дар бткдаҳҳо на бут на зуннорам
در بتکدهها نه بت نه زنارم
Дар маъбадҳо , на дайн , на имонам
در معبدها، نه دین، نه ایمانم
Дармондаи ошноу бегона
درماندهٔ آشنا و بیگانه
Шармандаи кофару мусулмонам
شرمندهٔ کافر و مسلمانم
Хуршеди ҷаҳон нмидҳд наварам
خورشید جهان نمیدهد نورم
Бар рӯзи сиёҳи хеши ҳайронам
بر روز سیاه خویش حیرانم
Аз худ пайдо чу оташи таврам
از خود پیدا چو آتش طورم
Дар худ пинҳон чу ганҷи вайронам
در خود پنهان چو گنج ویرانم
На ҷузваи каши ҷаноби охундам
نه جزوه کش جناب آخوندم
На бӯси зани рикоби султонам
نه بوس زن رکاب سلطانم
То чанд тпм , на булбулами охир
تا چند طپم، نه بلبلم آخر
То кӣ сӯзам , на мурғи бирёнам
تا کی سوزم، نه مرغ بریانم
Ҳаргиз нашавам ба коми дили равшан
هرگز نشوم به کام دل روشن
Гўӣӣ ки чароғи тираи рўзонм
گوئی که چراغ تیره روزانم
Ҷурмами ҳамаи онкӣ , шахси идрокам
جرمم همه آنکه، شخص ادراکم
Айбами ҳамаи онкӣ , айни ирфонам
عیبم همه آنکه، عین عرفانم
Аз хотири шодмон , пароканда
از خاطر شادمان، پراکنده
Маҷмӯъаи хотири парешонам
مجموعهٔ خاطر پریشانم
Ҳали ду ҳазор мушкилам , аммо
حل دو هزار مشکلم، اما
Дар чораи кори хеши ҳайронам
در چارهٔ کار خویش حیرانم
Ёқӯб набӯдааму маҳзунам
یعقوب نبودهام و محزونم
Юсуфи ниму муқӣми зиндонам
یوسف نیم و مقیم زندانم
Ашкам шудаи сурх , абри хўнборм
اشکم شده سرخ، ابر خونبارم
Хӯнам шудаи хушк , шохи марҷонам
خونم شده خشک، شاخ مرجانم
Ҳар хираи сиррӣ на дар хури ҷангам
هر خیره سری نه در خور جنگم
Ҳар мурдаи дилӣ на мард медонам
هر مرده دلی نه مرد میدانم
Дар лофу газоф , рӯ ба перам
در لاف و گزاف، رو به پیرم
Дар рӯзи масофи шери ғронм
در روز مصاف شیر غرانم
Аз ваҳшати ман чу дев бигурезад
از وحشت من چو دیو بگریزد
Онам ки дар шумори инсонам
آنم که در شمار انسانم
Бо ҳиҷ касе набошадам улфат
با هیچ کسی نباشدم الفت
Гўӣии ту , ки ваҳшии биёбонам
گوئی تو، که وحشی بیابانم
Будам набӯд чу ҷон бе ҷисмӣ
بودم نبود چو جان بیجسمی
Давр аз ту бибин ки ҷисм бе ҷонам
دور از تو ببین که جسم بیجانم
Бар ёди ту чун зи дили кашами оҳӣ
بر یاد تو چون ز دل کشم آهی
Дар тираи шубон чу моҳи тобонам
در تیره شبان چو ماه تابانم
Ҳар чанд ки бе забони сухани созам
هر چند که بیزبان سخن سازم
Ҳар чанд ки безабон сухан донам
هر چند که بی زبان سخن دانم
Дар ҳалқаи ишқ , бериёам ёбанд
در حلقه عشق، بیریام یابند
Зинҳор магӯӣ ман сухан донам
زنهار مگوی من سخن دانم
Коми ду ҷҳٰони нгнҷдм дар сар
کام دو جهٰان نگنجدم در سر
Ҳар чанд ки муфлиси парешонам
هر چند که مفلس پریشانم
ӯ дар зулмот ва ман ба нури андар
او در ظلمات و من به نور اندر
Ман доғи даруни оби ҳайвонам
من داغ درون آب حیوانم
Ҳаргиз нарӯм дигар дам ҳар кӯ
هرگز نروم دگر دم هر کو
Дар гардиши рӯзгори ҳайронам
در گردش روزگار حیرانم
Бигзорам ҷон ки тан шавад фарбеҳ
بگذارم جان که تن شود فربه
Шармами бодо ки нанги мардонам
شرمم بادا که ننگ مردانم
Ҳар чанд ки бо ҷҳٰонёни ромам
هر چند که با جهٰانیان رامم
Эшон , на зи ман , на ман зи эшонам
ایشان، نه ز من، نه من ز ایشانم
Фарҳод дигар , дарин бен ғорам
فرهاد دگر، درین بن غارم
Маҷнӯн дигар дарин биٰобонм
مجنون دگر درین بیٰابانم
Девонау оқилу сухани санҷам
دیوانه و عاقل و سخن سنجم
Алломау ҳарзаи гӯ ва нодонам
علامه و هرزهگو و نادانم
Ман фош кунам ҳақиқати худ ро
من فاش کنم حقیقت خود را
Ҳар кас ҳар чиз гуядам онам
هر کس هر چیز گویدم آنم
Ман шахси ним шарорам аз шарқӣ
من شخص نیم شرارم از شرقی
Ман ҷисми ним разӣ , ки бе ҷонам
من جسم نیم رضی، که بیجانم