Чашми ман чун ба рӯй ӯ боз аст

چشم من چون به روی او باز است

Дар надонам ки баста ё боз аст

در ندانم که بسته یا باز است

Хоки фарсӯдаи дида ва гӯш аст

خاک فرسوده دیده و گوش است

Лек хомӯши ҳарф ва овоз аст

لیک خاموش حرف و آواز است

Ту дар гуфтугӯ бабанд ва бибин

تو در گفتگو ببند و ببین

Ки чаҳ дарҳо биравӣ дил боз аст

که چه درها بروی دل باز است

Каллаи хушк , ҷом ҷамшед аст

کلهٔ خشک، جام جمشید است

Нақши алвоҳи гулшан роз аст

نقش الواح گلشن راز است

Чаҳ кунам дарди ман даво сӯз аст

چه کنم درد من دوا سوز است

Чаҳ кунам ишқ ӯ ба ман соз аст

چه کنم عشق او به من ساز است

Бо разии дигар аз биҳишт магӯӣ

با رضی دیگر از بهشت مگوی

Нест товус балки шаҳбоз аст

نیست طاووس بلکه شهباز است