Меҳр бар рӯй ёри бохта ранг аст

مهر بر روی یار باخته رنگ است

Моҳи пас аз ҳасани оннигор ба танг аст

ماه پس از حسن آن نگار به تنگ است

Рӯзи фироқати шудеми дасту гиребон

روز فراقت شدیم دست و گریبان

Рӯй фароғат надидаем чаҳ ранг аст

روی فراغت ندیده‌ایم چه رنگ است

Дил ки фурӯғии зи нур ишқ надорад

دل که فروغی ز نور عشق ندارد

Нест дигар дили клисёӣ фаранг аст

نیست دگر دل کلیسیای فرنگ است

Ном мабар онкиро муқайяд ном аст

نام مبر آنکه را مقید نام است

Ишқ чаҳ донад касе ки дар ғам нанг аст

عشق چه داند کسی که در غم ننگ است

Гарчи нигоҳаш ба ишва бар сар сулҳ аст

گرچه نگاهش به عشوه بر سر صلح است

Ғамзау нозаш ҳануз бар сар ҷанг аст

غمزه و نازش هنوز بر سر جنگ است

Даст , ҳамоил бадушу чашм ба соқӣ

دست، حمایل بدوش و چشم به ساقی

Гӯш ба овоз ноӣу нағма ба чанг аст

گوش به آواز نای و نغمه به چنگ است

Марди қаландари зи ҳеҷ бок надорад

مرد قلندر ز هیچ باک ندارد

Коўли гоми фанои бком наҳанг аст

کاول گام فنا بکام نهنگ است

Захми ҷароҳат барам , чу марҳами роҳат

زخم جراحت برم، چو مرهم راحت

Роҳати мрҳм барам , чу захм паланг аст

راحت مرحم برم، چو زخم پلنگ است

Гӯи ҳамаи олами бимир ӯ ба чаҳ бок аст

گو همه عالم بمیر او به چه باک است

Гӯи ҳамаи одами бимир , ӯ ба чаҳ нанг аст

گو همه آدم بمیر، او به چه ننگ است

Айш ҷавонӣ шуд ва ту дар ғами перӣ

عیش جوانی شد و تو در غم پیری

Қофила шуд , хези ҳон чаҳ ҷой диранг аст

قافله شد، خیز هان چه جای درنگ است

Бас ки қад ман кашид бори фироқат ,

بس که قد من کشید بار فراقت،

Дол бар қоматам чу тир хаданг аст

دال بر قامتم چو تیر خدنگ است

Васфи даҳонаш разӣ чаҳ ҳад баён аст

وصف دهانش رضی چه حد بیان است

Хатм кун ин қиссаро ки қофия танг аст

ختم کن این قصه را که قافیه تنگ است