Рӯй ту ки ранг аз рухи гулҳои чамани барад

روی تو که رنگ از رخ گلهای چمن برد

Ҳуш аз сару тоқати зи дилу тоб ва тавон барад

هوش از سر و طاقت ز دل و تاب و توان برد

Ҷузи фитна ва ошӯб надонист дигар ҳеҷ

جز فتنه و آشوب ندانست دگر هیچ

Чашмат ки зи мардум сухан оварад , зи ман барад

چشمت که ز مردم سخن آورد، ز من بُرد

Ар сӯхти зи худ булбул ва афрӯхт зи худ гул

ار سوخت ز خود بلبل و افروخت ز خود گل

Буии ту магари боди сабои сӯии чамани барад

بوی تو مگر باد صبا سوی چمن بُرد

Дасти ману домони ту қосид ки зи ҳиҷрон

دست من و دامان تو قاصد که ز هجران

Давр аз ту разии сар ба гиребони кафани барад

دور از تو رضی سر به گریبان کفن برد