Дар рӯй ту дил ба мо нмимٰонд
در روی تو دل به ما نمیمٰاند
Дар роҳи ту сари зи пои нмимٰонд
در راه تو سر ز پا نمیمٰاند
Бурқаъи зи ҷмٰол агар барандозӣ
برقع ز جمٰال اگر براندازی
Як хирқаи порсои нмимٰонд
یک خرقهٔ پارسا نمیمٰاند
Гар ҷилва чунин кунӣ ту , як зоҳид
گر جلوه چنین کنی تو، یک زاهد
Дар гӯшаи инзивои нмимٰонд
در گوشهٔ انزوا نمیمٰاند
Гар ним табассум аз лабони резӣ
گر نیم تبسم از لبان ریزی
Як хотири мубталои нмимٰонд
یک خاطر مبتلا نمیمٰاند
ё раби ту чаҳ қиблае ки дар тўФт
یا رب تو چه قبلهای که در طوفت
Як ҳоҷати норавои нмимٰонд
یک حاجت ناروا نمیمٰاند
Оем чу ?бирт ки муддао гӯям
آیم چو برت که مُدعا گویم
Сад ҳайф ки муддаои нмимٰонд
صد حیف که مدعا نمیمٰاند
эй ишқ ки сӯзем ба коми дил
ای عشق که سوزیم به کام دل
Коми ту зи аждаҳои нмимٰонд
کام تو ز اژدها نمیمٰاند
Оғишта ба хоку хӯни шаҳидон ро
آغشته به خاک و خون شهیدان را
Кӯии ту зи Карбалои нмимонд
کوی تو ز کربلا نمیماند
эй моҳ агар ба ӯ ту монандӣ
ای ماه اگر به او تو مانندی
ӯ ҳеҷ бтў чаро нмимٰонд
او هیچ بتو چرا نمیمٰاند
Гар ҷон баравад чаҳ ғами фидоӣ ӯ
گر جان برود چه غم فدای او
Охири ғам ӯ ба мо нмимٰонд
آخر غم او به ما نمیمٰاند
Ҷон рафт ва бирафт аз серуми савдоаш
جان رفت و برفت از سرم سوداش
Бегона ба ошнои нмимٰонд
بیگانه به آشنا نمیمٰاند
Хуш бош бдўстон ки ин бустон
خوش باش بدوستان که این بستان
Пайваста ба ин ҳавои нмимٰонд
پیوسته به این هوا نمیمٰاند
Май хури дамӣу ғаниматии бшмр
میخور دمی و غنیمتی بشمر
Кин нағма ба ин навои нмимٰонд
کاین نغمه به این نوا نمیمٰاند
Гўӣӣ ки рисӣ ба марг аз ҳиҷрам
گوئی که رسی به مرگ از هجرم
Ҳиҷри ту зи марги вои нмимٰонд
هجر تو ز مرگ وا نمیمٰاند
Риндӣ ки намонда ҳеҷ дар ҷоӣӣ
رندی که نمانده هیچ در جائی
Дармонда ба ҳеҷ ҷои нмимٰонд
درمانده به هیچ جا نمیمٰاند
эй онкии нишони кӯй ӯ пурсӣ
ای آنکه نشان کوی او پرسی
Онҷост ки сари зи пои нмимٰонд
آنجاست که سر ز پا نمیمٰاند
Гуфтӣ ки биё агар ҷигари дорӣ
گفتی که بیا اگر جگر داری
Онҷои ҷгарӣ ба мо нмимонд
آنجا جگری به ما نمیماند
Зинҳор магӯӣ аз разии ҳарфӣ
زنهار مگوی از رضی حرفی
Кони ҳеҷ ба ҳарфи мо нмимٰонд
کان هیچ به حرف ما نمیمٰاند