эй ишқ нагӯям ки ба ҷой хушам андоз

ای عشق نگویم که به جای خوشم انداز

Якбор дигар дар туфи он оташам андоз

یکبار دگر در تف آن آتشم انداز

Оташ чаҳ занӣ бар дилам аз номи ҷдоӣӣ

آتش چه زنی بر دلم از نام جدائی

Ин ҳарф магӯ бо ман ва дар оташам андоз

این حرف مگو با من و در آتشم انداز

Беморӣ худ дода ба мо наргиси масташ

بیماری خود داده به ما نرگس مستش

эй дидаи зи пари колаи дил мФршм андоз

ای دیده ز پر کالهٔ دل مفرشم انداز

ё раб напасандӣ ки бихоҳам зи ту чизе

یا رب نپسندی که بخواهم ز تو چیزی

ё раб ба карӣмии худ аз хоҳишам андоз

یا رب به کریمی خود از خواهشم انداز

Аз мағзи сари хеши разии шуъла бар афрӯз

از مغز سر خویش رضی شعله بر افروز

Ва андари дил бе иззати хорӣ кашам андоз

و اندر دل بی عزت خواری کشم انداز