Чаҳ шӯри афтода дар дилҳо зи ширини лаъли хандонаш

چه شور افتاده در دلها ز شیرین لعل خندانش

Дариғо Хизри мо шарманда гардад зи оби ҳайвонаш

دریغا خضر ما شرمنده گردد ز آب حیوانش

На аз ранги ту рангӣ дошт на аз буии ту бўӣӣ

نه از رنگ تو رنگی داشت نه از بوی تو بوئی

зи ғайрат чок зад ҳар сӯи зи сад ҷо , гули гиребонаш

ز غیرت چاک زد هر سو ز صد جا، گل گریبانش

Чу он булбул ки дар бустони зи сунбул ошён дорад

چو آن بلبل که در بستان ز سنبل آشیان دارد

Дил ошуфтаам ҷамъӣаст дар зулфи парешонаш

دل آشفته‌ام جمعی است در زلف پریشانش

Чу Мӯсо гар задуд шуълае дар печ ва тоб уфтад

چو موسی گر زدود شعله‌ای در پیچ و تاب افتد

Ҳамеша дорадам дар печу тоби он зулфи печонаш

همیشه داردم در پیچ و تاب آن زلف پیچانش

Машав чандини баланд аз хоки қасри худ тамошо кун

مشو چندین بلند از خاک قصر خود تماشا کن

Ки қайсар рафт бар боди фано бар қасру айвонаш

که قیصر رفت بر باد فنا بر قصر و ایوانش

Разии сон сурх дорам аз тпончаҳ рӯй худ тарсам

رضی‌سان سرخ دارم از طپانچه روی خود ترسم

Ки ранги лоғарӣ аз куштанам созад пушаймонаш

که رنگ لاغری از کشتنم سازد پشیمانش