Номи шарифи он ҷаноби мавлонои лутфалӣ . Волидаш аз аҳли Бурӯҷирд буд . Аммо таваллуди он ҳазрат дар арзи ақдас рӯй намӯд . Аз улӯми расмӣау фунуни адабӣаи баҳра вар гардӣдау бодаи фақр аз ҷом маломат кашида . Хуросону Пишовару кобулро саёҳат карда ва ба хизмати ҷаноби мискини шоҳи Пишоварӣу Сайиди олами шоҳи ҳиндии расида . Аз эшон тарбиятҳо дида ва он гоҳ ба ҷониби Ироқину Форси шитофта . Саодати хизмати ҳазрати Сайиди қутби аддӣни широзӣу оқои Муҳамади ҳошими дарёфтау банно бар ихлос ба хизмати ҷаноби оқои Муҳамади ҳошими номи фарзанди саодатманди худро Муҳамади ҳошими ниҳода . Ғараз , солҳои соли рҳспри водии маломату тораки сиблати муруввату саломат буд ва ба анвоъи мумкинаи нафасро муҷоҳида мефармуд . Ағлаби авқоти соӣму машғӯл ба зикри доим . Ҷўъши матлӯбу ибодаташи маҳбӯб . То охири умр дар ибодату муҷоҳида влўъ дошту пайвастаи ҳиммат бар азлат мегумошт . Бештари авқот ба хизмату суҳбати ҳазрати аўҳдолмўҳдини ҳоҷи мирзообўолқосми широзӣ рӯй меовараду суҳбати ксиролбҳҷти он ҷанобро ғанимат май шимурд . Алҳақ олимии обиду фақирии зоҳиду сайёҳии ворастаау мтўръии хуҷаста буд . Фақири мукаррари идроки хизмати он ҷанобро ҳосил намӯд .
نام شریف آن جناب مولانا لطفعلی. والدش از اهل بروجرد بود. اما تولد آن حضرت در ارض اقدس روی نمود. از علوم رسمیه و فنون ادبیه بهره ور گردیده و بادهٔ فقر از جام ملامت کشیده. خراسان و پیشاور و کابل را سیاحت کرده و به خدمت جناب مسکین شاه پیشاوری و سید عالم شاه هندی رسیده. از ایشان تربیتها دیده و آن گاه به جانب عراقین و فارس شتافته. سعادت خدمت حضرت سید قطب الدین شیرازی و آقا محمد هاشم دریافته و بنا بر اخلاص به خدمت جناب آقا محمد هاشم نام فرزند سعادتمند خود را محمد هاشم نهاده. غرض، سالهای سال رهسپر وادی ملامت و تارک سبیل مروت و سلامت بود و به انواع ممکنه نفس را مجاهده میفرمود. اغلب اوقات صائم و مشغول به ذکر دایم. جوعش مطلوب و عبادتش محبوب. تا آخر عمر در عبادت و مجاهده ولوع داشت و پیوسته همت بر عزلت میگماشت. بیشتر اوقات به خدمت و صحبت حضرت اوحدالموحدین حاج میرزاابوالقاسم شیرازی روی میآورد و صحبت کثیرالبهجت آن جناب را غنیمت میشمرد. الحق عالمی عابد و فقیری زاهد و سیاحی وارسته و متورعی خجسته بود. فقیر مکرر ادراک خدمت آن جناب را حاصل نمود.
Халафи алсдқши мавлонои Муҳамади ҳошим низ соҳиби ахлоқи некӯу авсоф дилҷӯаст ва бо фақраши камоли лутф ва инсаст . Ғараз , ҷаноби мавлоно ба ҳасби завқ гоҳе ба сухани мавзун мубодират менамӯд . Ашъору маснавӣот манзум фармуд . Билохира дар санаи 1234 вафот ёфт ва дар Њофизия мадфӯн гардид . Ин ашъор аз ӯст :
خلف الصدقش مولانا محمد هاشم نیز صاحب اخلاق نیکو و اوصاف دلجو است و با فقرش کمال لطف و انس است. غرض، جناب مولانا به حسب ذوق گاهی به سخن موزون مبادرت مینمود.اشعار و مثنویات منظوم فرمود. بالاخره در سنهٔ ۱۲۳۴ وفات یافت و در حافظیّه مدفون گردید. این اشعار از اوست:
Мнмснўётаҳи фии алмҷоҳдаҳу алрёзаҳ
مِنْمثنویاته فِی المجاهده و الریاضه
Буд ганҷи ду олам дар се гавҳар
بود گنج دو عالم در سه گوهر
Каз онҳо мешавад комати муяссар
کز آنها میشود کامت میسر
Яке дар ҷўъи доими Дуюмин ҷӯад
یکی در جوع دایم دومین جود
Сим дар зикри ҳақи он асли мақсӯд
سیم در ذکر حق آن اصل مقصود
Туро чун гашти доими зикраш эй дил
ترا چون گشت دایم ذکرش ای دل
Яқини кули мақосиди гашти ҳосил
یقین کل مقاصد گشت حاصل
Чу ҷўъ доимат гардад мусаллам
چو جوع دایمت گردد مسلم
Бибояд он дуят бе шаки фароҳам
بباید آن دویت بی شک فراهم
Чу некӯи бенгарӣ дар кули авсоф
چو نیکو بنگری در کل اوصاف
Сабаб дар ҷумлагӣ ҷўъаст бе лоф
سبب در جملگی جوع است بی لاف
Бидӯни ҷўъи гирди сад соли гардӣ
بدون جوع گرد صد سال گردی
Маҳоласт ин ки соҳиби ҳоли гардӣ
محال است این که صاحب حال گردی
Мтоб аз ҷўъи рӯгар марди роҳӣ
متاب از جوع رو گر مرد راهی
Биҷӯ аз ҷўъ ҳар файзӣ ки хоҳӣ
بجو از جوع هر فیضی که خواهی
Зокли сайр агар ноқис кунӣ лоам
زاکل سیر اگر ناقص کنی لام
Шавад эксир ва ҳосил гардадат ком
شود اکسیر و حاصل گرددت کام
Чу набӯд бандаро лутфи худованд
چو نبود بنده را لطف خداوند
Раҳоӣ набӯд ӯро мумкин аз банд
رهایی نبود او را ممکن از بند
Шудам гоҳе ба хилвати гуҳ ба маҳфил
شدم گاهی به خلوت گه به محفل
Нашуд комии марои ҷузи ранҷи ҳосил
نشد کامی مرا جز رنج حاصل
Ҳар он гулро ки бўиидми бад ӯ хас
هر آن گل را که بوییدم بُد او خس
Ҳар он касро ки дидам буд нокас
هر آن کس را که دیدم بود ناکس
Буд доно чу асл ва дигарон фаръ
بود دانا چو اصل و دیگران فرع
Бадви қоим буд ҳам ақл ва ҳам шаръ
بدو قائم بود هم عقل و هم شرع
Мадор оламасту қутби афлок
مدارِ عالم است و قطب افلاک
Ҳамаи доири бадв то маркази хок
همه دایر بدو تا مرکز خاک
рубоӣ
رباعی
эй довари доно ба замир киу ма
ای داور دانا به ضمیر که و مه
Бар захми дилами зи марҳамати марҳам на
بر زخم دلم ز مرحمت مرهم نه
ё ҳиммати олии марои бозстон
یا همت عالی مرا بازستان
ё дар хури ҳамтеми тавонои даҳ
یا در خور همتم توانایی ده