Ва ҳўи зубдаи алъорФин , мирзои Абулқосими бен марҳӯми мирзои абдунабӣ . Волидаш ба иродату мсоҳрти ҷаноби шайхи мғФўри оқои Муҳамади ҳошими широзии машҳур ихтисос дошта ва ба улувва дараҷоту смўи ҳолоти маърӯф ва ба сифоти ҳамида мавсуф бӯда ва дар сана риҳлат намӯда . Ғараз , ҷаноби мирзо аз ҷониби волиди моҷди насабаш ба ҷаноби мейри Сайиди шарифи аллома ҷорҷоне мераседу бтнои сбиаҳи зодаи ҷаноби ризвони моби шайхи алъорФи алмؤмни алмўҳди оқои Муҳамади ҳошими широзӣу наводаи ҳазрати Сайиди комили фозилу шайхи муҳаққиқи восили қутби аддӣн ниризӣаст . Алҳақ фуқарои силсилаи алайҳи зҳбиаҳро ба вуҷӯди ҷанобаш ифтихораст ва дар аҳволу одоби тариқати эшонро мтъобътш равост . Бо онкӣ ҳануз дар унфувон ҷавонӣаст ъломоти перӣ аз носиаҳи ҳолаши ҳувайдоу нишони бузургӣ аз чеҳра камолаш пайдост . Мкотиби шайхи марҳӯми оқомҳмди ҳошимро ҷамъ май намояд . Гоҳе хизматаш иттифоқ меуфтад . Агарчӣ майлӣ ба шоирӣ надоранд , аммо гоҳе ҳиммат бар мадоеҳ аъимма мегуморанд . Ин чанд байт аз қасида ӯ навишта шуд :

و هُوَ زبدة العارفین، میرزا ابوالقاسم بن مرحوم میرزا عبدالنبی. والدش به ارادت و مصاهرت جناب شیخ مغفور آقا محمد هاشم شیرازی مشهور اختصاص داشته و به علو درجات و سمو حالات معروف و به صفات حمیده موصوف بوده و در سنهٔ رحلت نموده. غرض، جناب میرزا از جانب والد ماجد نسبش به جناب میر سید شریف علامهٔ جرجانی می‌رسید و بطناً صبیّه زادهٔ جناب رضوان مآب شیخ العارف المؤمن الموحد آقا محمد هاشم شیرازی و نوادهٔ حضرت سید کامل فاضل و شیخ محقق واصل قطب الدین نیریزی است. الحق فقرای سلسلهٔ علیهٔ ذهبیه را به وجود جنابش افتخار است و در احوال و آداب طریقت ایشان را متعابعتش رواست. با آنکه هنوز در عنفوان جوانی است علامات پیری از ناصیهٔ حالش هویدا و نشان بزرگی از چهرهٔ کمالش پیداست. مکاتیب شیخ مرحوم آقامحمد هاشم را جمع می‌نماید. گاهی خدمتش اتفاق می‌افتد. اگرچه میلی به شاعری ندارند، اما گاهی همت بر مدایح ائمه می‌گمارند. این چند بیت از قصیدهٔ او نوشته شد: