Номи шарифаши оқои Абдуллоҳ ва аз камолоти ақлӣау нақлияи огоҳ . Волидаши ҳоҷи алии аскар ва ба мҳомди сифот дар он шаҳри мштҳр . Худ дар хизмати уламоу фузалои иктисоб камолот намӯд . Дар ақлӣоти тлмизи млооҳмди яздӣу соири илоҳӣин муосирин буд вҳкмти табииро дар хизмати ҷаноби фазилати моби ҳоҷи мирзои Сайиди разӣ ки алҳақ ҳакимии исавии даму табибии мубораки қадам буд , иқтибос фармуд . Пас аз такмили камолот ба таҳсили ҳолот моил шуд . Муддатӣ ба таҳзиби ахлоқу муҷоҳидаи нафсонӣаи сроўрд ва бо фузалоу урафо муошират кард . Ғараз , мардӣаст толиби тарку таҷреду ҷозиби ҳолу тавҳид . Ба шавқи суҳбати фақирону азизон аз мусоҳиби умароу аъёни гурезон . Ғолиби аўқотши сарфи тааббуду тоъоту аксари муъолиҷоташи мҳзои ллаҳу алҳснот . Покии фитраташ аз ҳусӯли қурбати аҳли дунёи монеъ , ва улувва ҳимматаш ба вусӯли маишати муқарарии қонеъ . Фақирро ба хизматаши камол ихлосаст . Ин абёт аз ӯст :

نام شریفش آقا عبداللّه و از کمالات عقلیه و نقلیه آگاه. والدش حاج علی عسکر و به محامد صفات در آن شهر مشتهر. خود در خدمت علما و فضلا اکتساب کمالات نمود. در عقلیات تلمیذ ملااحمد یزدی و سایر الهیین معاصرین بود وحکمت طبیعی را در خدمت جناب فضیلت مآب حاج میرزا سید رضی که الحق حکیمی عیسوی دم و طبیبی مبارک قدم بود، اقتباس فرمود. پس از تکمیل کمالات به تحصیل حالات مایل شد. مدتی به تهذیب اخلاق و مجاهدهٔ نفسانیه سرآورد و با فضلا و عرفا معاشرت کرد. غرض، مردی است طالب ترک و تجرید و جاذب حال و توحید. به شوق صحبت فقیران و عزیزان از مصاحب امرا و اعیان گریزان. غالب اوقاتش صرف تعبد و طاعات و اکثر معالجاتش مَحْضاً للّهِ و الحَسَنات. پاکی فطرتش از حصول قربت اهل دنیا مانع، و علو همتش به وصول معیشت مقرری قانع. فقیر را به خدمتش کمال اخلاص است. این ابیات از اوست: