Исми шарифаши оқои Муҳаммадризо , халафи алсдқи ҷаноби шайхи алмтأхрини оқои Муҳамади ҳошими зҳбӣ буд ва дар оғози шабоб аз касби улӯм комёб гардид ва чанде дабирӣ гузид . Баъд тарк намӯду инзивоу ором қабул фармуд ва ба ибодоти шаръӣаи қиём ва иқдом мекард ва ба суҳбати аҳбоб ба сар меовараду ҷамъӣ аз арбоби камолу асҳоби ҷалол бо ваии анис ва ҷлис буданд ва дар боғу роғ бо якдигари мувофиқат ва мроФқт менамуданд . Алҳақ дар фунуни камолоти нзмоу нсрои ниҳоят рабт дошт ва гоҳе дар аъдоди авқотӣ масруф мекард . Ғараз , ба ҳасани халқу тавозуъу латофати табъу ҳадати зеҳну истиқомати ҳолу ахлоқи ҳамидаи маърӯф буду риштаи мؤолФти фии мобайни фақиру ваии мустаҳкам буд . Охир дар санаи 1234 вафот намӯд . Ин чанд байт аз ӯст :
اسم شریفش آقا محمدرضا، خلف الصدق جناب شیخ المتأخرین آقا محمد هاشم ذهبی بود و در آغاز شباب از کسب علوم کامیاب گردید و چندی دبیری گزید. بعد ترک نمود و انزوا و آرام قبول فرمود و به عبادات شرعیه قیام و اقدام میکرد و به صحبت احباب به سر میآورد و جمعی از ارباب کمال و اصحاب جلال با وی انیس و جلیس بودند و در باغ و راغ با یکدیگر موافقت و مرافقت مینمودند. الحق در فنون کمالات نظماً و نثراً نهایت ربط داشت و گاهی در اعداد اوقاتی مصروف میکرد. غرض، به حسن خلق و تواضع و لطافت طبع و حدت ذهن و استقامت حال و اخلاق حمیده معروف بود و رشتهٔ مؤالفت فی مابین فقیر و وی مستحکم بود. آخر در سنهٔ ۱۲۳۴ وفات نمود. این چند بیت از اوست:
Овоз буд ҳар ду вале фарқ басӣ ҳаст
آواز بود هر دو ولی فرق بسی هست
Бо нолаи ҷонсӯзи неи оҳанги ҷарас ро
با نالهٔ جانسوز نی آهنگ جرس را
зи як хишту гули охир хона карданд
ز یک خشت و گل آخر خانه کردند
Чаро ин каъбаи он бтхонаҳ карданд
چرا این کعبه آن بتخانه کردند
Чун Хизр раҳе нест дарин бодия бояд
چون خضر رهی نیست درین بادیه باید
Ночор ба дунболи садоӣ ҷарас афтод
ناچار به دنبال صدای جرس افتاد
Ба куҷои раҳам ба поён расад андарин биёбон
به کجا رهم به پایان رسد اندرین بیابان
Ки на огаҳами зи мақсад на хабари з роҳ дорам
که نه آگهم ز مقصد نه خبر ز راه دارم
Холӣ ба садри савмиъа дил дид ҷой ӯ
خالی به صدر صومعه دل دید جای او
Биниҳод рух ба дайри Муғон аз қафоӣ ӯ
بنهاد رخ به دیر مغان از قفای او
Аз дайр ва ҳарам бошадашон рӯй ба мақсад
از دیر و حرم باشدشان روی به مقصد
Зоҳиди зи раҳе , пери хароботи зи роҳӣ
زاهد ز رهی، پیر خرابات ز راهی