Шайхи азизи аддӣни Насафӣ аз машоҳӣри муҳаққиқин ва аз мурӣдони шайх съдолдинаст . Бо султони ҷалоли аддӣни бен хоразми шоҳ муосир бӯда . Манозили алсоӣрину мақсади алақсоу кашфи алҳқоиқу усӯлу фурӯъ аз мусаннафот ӯст . Шайхи съдолдини ҳмўӣ мазкӯр гуфта ки ҳар сиррӣ ки ман дар чаҳорсад ва чиҳил ҷилди китоб пинҳон кардаам , азизи Насафӣ дар кашфи алҳқоиқ изҳор кардааст . Ғараз , дар санаи 616 дар абрқў фӯт шуд . Гоҳе шеърӣ май фармӯда ва ҳам аз ӯст :

شیخ عزیز الدین نسفی از مشاهیر محققین و از مریدان شیخ سعدالدین است. با سلطان جلال الدین بن خوارزم شاه معاصر بوده. منازل السائرین و مقصد الاقصی و کشف الحقایق و اصول و فروع از مصنفاتِ اوست. شیخ سعدالدین حموی مذکور گفته که هر سرّی که من در چهارصد و چهل جلد کتاب پنهان کرده‌ام، عزیز نسفی در کشف الحقایق اظهار کرده است. غرض، در سنهٔ ۶۱۶ در ابرقو فوت شد. گاهی شعری می‌فرموده و هم از اوست:

рубоӣ

رباعی

Кас дар кафи айём чу ман хор мабод

کس در کفِ ایّام چو من خوار مباد

Меҳнат задау ғариб ва ғмхўор мабод

محنت زده و غریب و غمخوار مباد

На рӯз ва на рӯзгор ва на ёр ва на ол

نه روز و نه روزگار و نه یار و نه آل

Кофар ба чунин дард гирифтор мабод

کافر به چنین درد گرفتار مباد