Ва ҳўи шайхи Фариди аддӣни алмлқб ба шкргнҷ . Аз акобри асФёу амоҷди авлиёъ . Дар раҳнамоеи дайни ҳуққаи Фарид ва дар тавҳиду тФриди ваҳиду ҷаноби шайхи низоми авлиёи вайро мурӣди худ аз аъозими силсилаи алайҳи чштиаҳу иродат ба хоҷаи қутби аддӣни Бахтиёр кокӣ доштау хоҷаи мазкӯри мурӣди шайхи муайяни аддӣни ҳасан сҷзӣ бӯдау силсилаи эшон ба султони алърФои иброҳӣми адҳами қудси сира мунтаҳӣ мешаваду султони мурӣди ҳазрат эмомҳамам Муҳамади боқири алайҳи алслўаҳ ва ассалом бӯда . Ғараз , аз он ҷанобаст :
و هُوَ شیخ فرید الدین الملقب به شکرگنج. از اکابر اصفیا و اماجد اولیاء. در رهنمایی دین حقه فرید و در توحید و تفرید وحید و جناب شیخ نظام اولیا وی را مرید خود از اعاظم سلسلهٔ علیهٔ چشتیه و ارادت به خواجه قطب الدین بختیار کاکی داشته و خواجهٔ مذکور مرید شیخ معین الدین حسن سجزی بوده و سلسلهٔ ایشان به سلطان العرفا ابراهیم ادهم قدّس سرّه منتهی میشود و سلطان مرید حضرت امام همام محمد باقر علیه الصّلوة و السّلام بوده. غرض، از آن جناب است:
Ҳар саҳаргаҳ бар дарат сар май занам
هر سحرگه بر درت سر میزنم
Бар тариқи дӯстон дар май занам
بر طریق دوستان در میزنم
Ҳамчуи мурғи ним бсмли пеши ту
همچو مرغ نیم بسمل پیشِ تو
Дар миёни хоку хӯни пар май занам
در میان خاک و خون پر میزنم
рубоӣ
رباعی
Шаб нест ки хӯни дил ғамнок нарехт
شب نیست که خون دل غمناک نریخت
Рӯзӣ на ки обрӯии ман пок нарехт
روزی نه که آبروی من پاک نریخت
Як шарбати об хуш нахурдам ҳаргиз
یک شربت آب خوش نخوردم هرگز
Кони бози зи роҳи дида бар хок нарехт
کان باز ز راه دیده بر خاک نریخت