Ва ҳўи шайхи ъмодолдини фазли аллоҳи бен ълоءи аддӣни алии брзши ободии алтўсӣ . Аз аъозими машойиху уламои росих . Аз унфувони шабоби мақомоти сулӯкро дар хизмати ҷаноби шайхи ҳоҷии Муҳамади хбўшонӣ иктисоб карда . Силсилаи насабаш ба ду восита ба ҷаноби Сайиди Муҳамад нўрбхш мерасад . Бад-ӣни тариқ ӯ мурӣди ҳоҷии шайхи Муҳамад ва ӯ мурӣди шайхи Муҳамади Лоҳиҷӣ ва ӯ мурӣд Сайидаст . Ҷаноби шайхро таълӣфоти шарифау манзумот латифааст ва ба рисолаи лавойиҳи мавлонои ҷомии шарҳии нафисаи навишта . Билохираи саодат шаҳодат дарёфт . Дар санаи арбъи ъушру тсъи моӣаҳ дар Машҳади муқаддаси разавӣ . Аз ӯст :

و هُوَ شیخ عمادالدین فضل اللّه بن علاء الدین علی برزش آبادی الطوسی. از اعاظم مشایخ و علمای راسخ. از عنفوان شباب مقاماتِ سلوک را در خدمت جناب شیخ حاجی محمد خبوشانی اکتساب کرده. سلسلهٔ نسبش به دو واسطه به جناب سید محمد نوربخش می‌رسد. بدین طریق او مرید حاجی شیخ محمد و او مرید شیخ محمد لاهیجی و او مرید سید است. جناب شیخ را تألیفات شریفه و منظومات لطیفه است و به رسالهٔ لوایح مولانا جامی شرحی نفیسه نوشته. بالاخره سعادت شهادت دریافت. در سنهٔ اربع عشر و تسع مائه در مشهد مقدس رضوی. از اوست: