Фарзанди арҷманди хоҷаи шамси аддӣни Муҳамади соҳиб девонаст ки садорати абоқохон бо вай бӯда . Ба шайхи саъдии широзӣ ихлос дошта . Ғараз , монанди волиди моҷдии худ соҳиби камолоти зоҳирӣу ботинӣ , мурӣди арбобу муроди асҳоби ҷалол буд . ФёФии зуҳду сулӯкро паймӯд . Тимноу тбркои ин қитъа аз ӯ навишта шуд :

فرزند ارجمند خواجه شمس الدین محمد صاحب دیوان است که صدارت اباقاخان با وی بوده. به شیخ سعدی شیرازی اخلاص داشته. غرض، مانند والد ماجدی خود صاحب کمالات ظاهری و باطنی، مرید ارباب و مراد اصحاب جلال بود. فیافی زهد و سلوک را پیمود. تیمّناً و تبرّکاً این قطعه از او نوشته شد: