Исми шарифи он ҷаноби мирмҳмди афзал . Мавлудаш дар деҳлӣ ва дар фани фиқҳу калому ҳадиси маҳорат куллӣ дошта . Ба тарку таҷред май гузоронида . Ҷамъии иродат ӯро гузида , ғараз , вФотш дар санаи 1151 , девонаш дида нашуд . Ин абёт аз ӯст :
اسم شریف آن جناب میرمحمد افضل. مولودش در دهلی و در فن فقه و کلام و حدیث مهارت کلی داشته. به ترک و تجرید میگذرانیده. جمعی ارادت او را گزیده، غرض، وفاتش در سنهٔ ۱۱۵۱، دیوانش دیده نشد. این ابیات از اوست:
Мавҷ дарё бингар нукта ваҳдат дарёб
موج دریا بنگر نکتهٔ وحدت دریاب
Ки ба ҳар мавҷи ҳам оғӯш буд дарёӣ
که به هر موج هم آغوش بود دریایی
٭٭٭
٭٭٭
Бо онкии як ҳақиқат дорад тамоми олам
با آنکه یک حقیقت دارد تمام عالم
Барпо намӯда ҳар каси ҳангомаи ҷудоӣ
برپا نموده هر کس هنگامهٔ جدایی
٭٭٭
٭٭٭
Хуш кардаем ҷое дар гӯшаи харобот
خوش کردهایم جایی در گوشهٔ خرابات
Зоҳид ба аҳли масҷид аз мо расони дуое
زاهد به اهل مسجد از ما رسان دعایی