Аз аҳли Байзо ва он аз билод Форсаст . Кунят ҷаноби шайхи абўолмғису лақабаши Мансур . Шайхӣаст байни алхўосу алъўоми машҳур . Иродат ба шайхи умри бен Усмони ?маккеии Халифаи шайхи ҷунайд Бағдодӣ дошта . Дар ҳамаи камолоти илми камоли афрошта . Шайх шблӣ гуфта ки ману ҳаллоҷ ҳам машрабем аммо марои изҳори девонагии халоси сохт ва ӯро ақл дар балои андохт . Шайхи Абӯсаиди абўолхиру шайхи Фариди аттору мавлавии маънавӣу ҷамъии касӣр аз аъозими ин тайифаи вайро сутӯдаанд ва баъзе инкор намӯдаанд . Аҳволоти ғарибу каромоти аҷиб аз вай дар кутуб мстўраст ва баъзе худ машҳураст . Шайхи Абуабдуллои бен Муҳамади алхФиФ ки ба шайхи кабӣр шӯҳрат намӯда , гуфтааст ки чун шайхи Мансурро ба сабаби калимаи машҳур маҳбӯс намуданд рӯзии пеш вай рафтам гуфтам : ки аз ин сухани бози ой то халосии ёбӣ . Фармуд : он ки гуфта узр хоҳад . Ғараз , дар санаи 309 дасту пои шайхро қатъ карда дар боби алтоқи Бағдод бар дор зада тир борон карданд . Баъд сӯхтанду хокистарашро бар бод доданд .
از اهل بیضا و آن از بلاد فارس است. کنیت جناب شیخ ابوالمغیث و لقبش منصور. شیخی است بین الخواص و العوام مشهور. ارادت به شیخ عمر بن عثمان مکی خلیفهٔ شیخ جنید بغدادی داشته. در همهٔ کمالات عَلَم کمال افراشته. شیخ شبلی گفته که من و حلاج هم مشربیم اما مرا اظهار دیوانگی خلاص ساخت و او را عقل در بلا انداخت. شیخ ابوسعید ابوالخیر و شیخ فرید عطار و مولوی معنوی و جمعی کثیر از اعاظم این طایفه وی را ستودهاند و بعضی انکار نمودهاند. احوالات غریب و کرامات عجیب از وی در کتب مسطور است و بعضی خود مشهور است.شیخ ابوعبداللّه بن محمد الخفیف که به شیخ کبیر شهرت نموده، گفته است که چون شیخ منصور را به سبب کلمهٔ مشهور محبوس نمودند روزی پیش وی رفتم گفتم: که از این سخن باز آی تا خلاصی یابی. فرمود: آن که گفته عذر خواهد. غرض، در سنهٔ ۳۰۹ دست و پای شیخ را قطع کرده در باب الطاق بغداد بر دار زده تیر باران کردند. بعد سوختند و خاکسترش را بر باد دادند.
назм
نظم
Раво бошад аноолҳқ аз дарахтӣ
روا باشد اناالحق از درختی
Раво набӯд чаро аз неки бахтӣ
روا نبود چرا از نیک بختی
Ва китоби нўролослу китоби ҷисми алокбру китоби ҷисми алосғру китоби бустони алмърФаҳ ва тосин алозл аз он ҷанобасту фақири ҳеҷ якро токунӯн надидаам . Тимноу тбрко чанд байт аз афкори абкор ӯ навишта шуд :
و کتاب نورالاصل و کتاب جسم الاکبر و کتاب جسم الاصغر و کتاب بستان المعرفة و طاسین الازل از آن جناب است و فقیر هیچ یک را تاکنون ندیدهام. تیمناً و تبرکاً چند بیت از افکار ابکار او نوشته شد:
Анои анои أмонти ҳозои илоҳин
اَنا اَنا أمْاَنْتَ هَذَا اِلَهینِ
Ҳошои ҳошои мносботки аснин
حاشایَ حاشایَ مِنْاِثْباتِکَ اثْنَیْنِ
Ҳувиятии ҳлки фии лоӣитии أбдо
هُویَّتی هَلَک فِی لائِیَّتی أَبَداً
Кули алии алкули талбиси бўҷҳин
کُلٌّ عَلَی الْکُلِّ تَلْبِیْسٌ بِوَجْهَیْنِ
Фأини зотки ании ҳайси канти أрӣ
فَأَیْنَ ذَاتُکَ عَنِّی حَیْثُ کُنْتُ أَرَی
Фқдтбини зотии ҳайси лобин
فَقَدْتَبیَّنَ ذاتِی حَیْثُ لابین
Внўри вҷҳки мафқуди бнозртӣ
وَنُوْرُ وَجْهِکَ مَفْقُودٌ بِناظرتِی
Фии нозири алқлби أмФии нозири алъайн
فِی ناظِر الْقَلْبِ أمْفِی ناظِرِ الْعَیْنِ
Бинии вбинки ании инозънӣ
بَیْنِی وَبَیْنَکَ اِنّی یُنازِعُنی
ФорФъблтФки ании ман албин
فَارْفَعْبِلُطْفِکَ اِنِّیٌّ مِنَ الْبَیْنِ
Валлоҳи мо тлътшмси влои ғурбат
وَاللّهِ مَا طَلَعَتْشَمْسٌ وَلا غَرَبَتْ
إлои взкрки мақруни бأнФосӣ
إلا وَذِکْرُکَ مَقْرُوْنٌ بِأنْفاسی
Влои зкртки мҳзўнои влоФрҳо
وَلا ذَکَرْتُکَ مَحْزُوناً وَلافَرِحاً
إлоўأнти манӣ қалбии вўсўосӣ
إلّاوَأَنْتَ مُنَی قَلْبِی وَوَسْواسِی
Влои ҷлсти илои қавми أҳдсҳм
وَلا جَلَسْتُ اِلَی قَوْمٍ أُحَدِّثُهُمْ
Алоу أнти ҳадисии байни ҷлосӣ
اِلّا و أنْتَ حَدِیثْی بَیْنَ جُلاَّسِی
Влои ҳммти бшрби алмоءи мнътш
وَلا هَمَمْتُ بِشُرْبِ اِلْماءِ مِنْعَطَش
Алои раъйати хёлои мнки фии алкосӣ
اِلّاَ رأَیْتُ خَیالاً مِنْکَ فِی الْکاسِی
٭٭٭
٭٭٭
Куфрати бад-ӣни аллоҳи волкФри воҷиб
کَفَرْتُ بِدِیْنِ اللّهِ وَالْکُفْرُ واجِبٌ
Лдии вънди алмؤмнини қабеҳ
لَدَیَّ وَعِنْدَ المُؤمنینَ قَبِیْحٌ