Исмаши мейри Маҳмадалӣ ва аз амоҷди содоти сёлкўт аз билоди он вилоят . Гӯйанд марди соҳиби ҳолеу фақири сутӯдаи хисолӣ буд . Дар ниҳояти зуҳди взўқу қаноату ворастагӣ ба сар май барда . Дар санаи 1150 ба раҳмати ҳақи пайваст . Ин байт аз ӯст :
اسمش میر محمدعلی و از اماجد سادات سیالکوت از بلاد آن ولایت. گویند مرد صاحب حالی و فقیر ستوده خصالی بود. در نهایت زهد وذوق و قناعت و وارستگی به سر میبرده. در سنهٔ ۱۱۵۰ به رحمت حق پیوست. این بیت از اوست:
Ҷуз ҳавоӣ набӯд ин ҳамаи мо ва ман мо
جز هوایی نبود این همه ما و من ما
Холӣ аз тан чу ҳубоби омадаи пероҳани мо
خالی از تن چو حباب آمده پیراهن ما