Ва ҳўи Абулмаъолии мҳмдбни асҳқи ибни мҳмдбни Юсуфи бен алии алқўинӣ . Аз машоҳӣри уламои изом ва аз акобри урафоӣ воломақом бӯда ва ӯро ҷаноби шайхи мҳии аддӣни арабии тарбияти фармӯда . Мавлонои ҷалоли аддӣни рӯмиро бо ваии камоли вдоду иттиҳод май буд . Чунонкии рӯзии мавлавӣ ба маҳфили он ҷаноб ворид шуд . Ваии банно бар таъзими маснади худро ба мавлавии бозгзошт ва худ ба канор рафт . Мавлавӣ бар маснад шайх нанишаст . ӯ гуфт чаро бар рӯй маснади нншстӣ . Мавлавӣ гуфт : худоро чаҳ ҷавоби даҳум ки бар саҷҷода ту нишинам . Ҷаноби шайхи саҷҷодаро ба даври афканд . Гуфт саҷҷодае ки туро нишоед . Моро низ нишоед . Борӣ дар миёна ӯу хоҷаи нсиролдини тӯсии алайҳи алрҳмаҳи асӣлаҳи воҷўбаҳ воқеъ шуду хоҷа ӯро тамҷид карда . Сӯрати мактуботи эшон вақте дида шуда . Хоҷаи камоли эҳтиром ба ваии фармӯда . Он ҷанобро дар улӯм ба тахсӣс дар тасаввуфу ҳақоиқи тасониф писандидааст . Аз ҷумлаи табсираи алмбтдӣу тазкираи алмнтҳӣу шарҳи търФу шарҳи рисолаи мавсӯм ба шаҷараи нъмониаҳ , ки шайхи вай дар давлати усмонӣаи таснифи фармӯда таҳрир намӯда . Мифтоҳи алғибу нсўсу нафаҳоти илоҳӣау ғайри инҳо мутаъаддидаст . Болҷмлаҳи ин рубои мансӯб ба он ҷанобаст :

و هو ابوالمعالی محمدبن اسحق ابن محمدبن یوسف بن علی القوینی. از مشاهیر علمایِ عظام و از اکابر عرفایِ والامقام بوده و او را جناب شیخ محی الدین عربی تربیت فرموده. مولانا جلال الدین رومی را با وی کمال وداد و اتحاد می‌بود. چنانکه روزی مولوی به محفل آن جناب وارد شد. وی بنا بر تعظیم مسند خود را به مولوی بازگذاشت و خود به کنار رفت. مولوی بر مسند شیخ ننشست. او گفت چرا بر روی مسند ننشستی. مولوی گفت: خدا را چه جواب دهم که بر سجّادهٔ تو نشینم. جناب شیخ سجاده را به دور افکند. گفت سجاده‌ای که ترا نشاید. ما را نیز نشاید. باری در میانهٔ او و خواجه نصیرالدین طوسی علیه الرحمه اسئله واجوبه واقع شد و خواجه او را تمجید کرده. صورت مکتوبات ایشان وقتی دیده شده. خواجه کمال احترام به وی فرموده. آن جناب را در علوم به تخصیص در تصوف و حقایق تصانیف پسندیده است. از جمله تبصرة المبتدی و تذکرة المنتهی و شرح تعرّف و شرح رسالهٔ موسوم به شجرهٔ نعمانیّه، که شیخ وی در دولت عثمانیه تصنیف فرموده تحریر نموده. مفتاح الغیب و نصوص و نفحات الهیه و غیر اینها متعدد است. بالجمله این رباعی منسوب به آن جناب است: