Ва ҳўи зубдаи алФзлоءи мавлонои раҷабъалӣ . Аз машоҳӣри фузалоу урафои замон худ бӯдау шоҳи аббоси сонӣ ба ваии изҳори ихлос ва иродат менамӯд . Дар камолоти мусаллами аҳли он замона ва дар ваҷду ҳол , ваҳиду ягона . Рисолаи калиди биҳишт аз ӯст . Дар санаи 1080 дар Исфаҳон даргузашт :
و هُوَ زبدة الفضلاء مولانا رجبعلی. از مشاهیر فضلا و عرفای زمان خود بوده و شاه عبّاس ثانی به وی اظهار اخلاص و ارادت مینمود. در کمالات مسلّم اهل آن زمانه و در وجد و حال، وحید و یگانه. رسالهٔ کلید بهشت از اوست. در سنهٔ ۱۰۸۰ در اصفهان درگذشت:
Мнрбоъётаҳи алайҳи алрҳмаҳ
مِنْرباعّیاته عَلَیهِ الرَّحمة
Воҳид ки ба кӯии дӯст манзил дорад
واحد که به کوی دوست منزل دارد
Ғам нест агар ғами ту дар дил дорад
غم نیست اگر غم تو در دل دارد
Пайваста ба таъмири бадан машғӯл аст
پیوسته به تعمیر بدن مشغول است
Бечора ҳамеша даст дар гул дорад
بیچاره همیشه دست در گل دارد
Воҳид ки чу оташ ба ?бирт ме гардад
واحد که چو آتش به برت میگردد
Гар хок шавад хок дарат ме гардад
گر خاک شود خاک درت میگردد
Гар об шавад равон ба сӯй ту шавад
گر آب شود روان به سوی تو شود
Вар бод шавад гирд сарат ме гардад
ور باد شود گِردِ سرت میگردد
эй онкӣ барои тести рои ҳамаи кас
ای آنکه برای تست رای همه کس
Ваии онкии туе маро ба ҷои ҳамаи кас
وی آنکه تویی مرا به جای همه کس
Дар пои ту аўФтодаҳам дастами гир
در پای تو اوفتادهام دستم گیر
Кӯтоҳ кун аз миёнаи пои ҳамаи кас
کوتاه کن از میانه پای همه کس