Ва ҳўи зубдаи алФзлоءу алълмои қозии мейр ҳусайн мебадӣ . Аз аъозими муҳаққиқину амоҷди мдққин . Ҳакимӣаст беназир ва соликӣаст софии замир . Дар фунуни улӯми машҳуру маърӯф . Ърбёу Форсёи тасониф муфида дорад . Монанди : шарҳи ҳдоиаҳу шарҳи кофӣау тўолъу шамсияу шарҳи девони вилояти тавъамони ҳазрати амӣралмуъминӣн . Гоҳе шеър мегуфта . ВФотш дар санаи 910 . Аз ӯст :
و هو زبدة الفضلاء و العلما قاضی میر حسین میبدی. از اعاظم محققین و اماجد مدققین. حکیمی است بی نظیر و سالکی است صافی ضمیر. در فنون علوم مشهور و معروف. عربیاً و فارسیاً تصانیف مفیده دارد. مانند: شرح هدایه و شرح کافیه و طوالع و شمسیه و شرح دیوان ولایت توأمان حضرت امیرالمؤمنین. گاهی شعر میگفته. وفاتش در سنهٔ ۹۱۰. از اوست:
рубоӣ
رباعی
Доно ки ба рои дӯстон дар кор аст
دانا که به رای دوستان در کار است
Пайвастаи зи шохи умр бархӯрдор аст
پیوسته ز شاخِ عمر برخوردار است
Ҳарчанд турои давлату нусрат ёр аст
هرچند ترا دولت و نصرت یار است
Сад дӯст камасту душманӣ бисёр аст
صد دوست کم است و دشمنی بسیار است
Он дил ки ту дидяш зи ғам хӯн шуд ва рафт
آن دل که تو دیدیش ز غم خون شد و رفت
Вази дидаи хӯни гирифта берун шуд ва рафт
وز دیدهٔ خون گرفته بیرون شد و رفت
Рӯзӣ ба ҳавои ишқ сирӣ ме кард
روزی به هوایِ عشق سیری میکرد
Лайлӣ сифатӣ бидид ва маҷнӯн шуд ва рафт
لیلی صفتی بدید و مجنون شد و رفت