Муштоқи ту ба ҳеҷ ҷамолӣ назар накард

مشتاق تو به هیچ جمالی نظر نکرد

Бемори ту зи ҳеҷ табибӣ даво нахост

بیمار تو ز هیچ طبیبی دوا نخواست

Бар мо дилат насӯхт , надонам чаро насӯхт

بر ما دلت نسوخت، ندانم چرا نسوخت

Моро дилат нахост , надонам чаро нахост

ما را دلت نخواست، ندانم چرا نخواست

Гуфтӣ чаро сухан накунӣ чун ба ман рисӣ

گفتی چرا سخن نکنی چون به من رسی

Назораи ҷамоли ту хомӯшӣ оварад

نظارهٔ جمالِ تو خاموشی آورد

Ъшқбозон дигаранду ишқ созон дигаранд

عشقبازان دیگرند و عشق سازان دیگرند

Ончӣ дар Фарҳод май байнами куҷо парвиз дошт

آنچه در فرهاد می‌بینم کجا پرویز داشت

Умрӣаст ки ман дар сар , савдоӣ фалон дорам

عمریست که من در سر، سودایِ فلان دارم

Як шаҳр хабар доранд ман аз ки ниҳон дорам

یک شهر خبر دارند من از که نهان دارم

эй ба аҳдати порсоеҳо ба расвои бадал

ای به عهدت پارسایی‌ها به رسوایی بدل

Ман яке зон порсоёнм ки расво карда Эй

من یکی زان پارسایانم که رسوا کرده‌ای

Аз хеши буруни рӯи з дар хеши даруни ой

از خویش برون رو ز درِ خویش درون آی

То гум нашӯй гум шуда хеш наёбӣ

تا گم نشوی گم شدهٔ خویش نیابی

Он гирд ҳарам гардад ва ин гирди харобот

آن گِردِ حرم گردد و این گردِ خرابات

Ман гирди сарати гирдам ва ҷое ки ту бошӣ

من گِردِ سرت گردم و جایی که تو باشی

эй хӯни халқии рехтаи вонгаҳ аз он хӯни рехтан

ای خون خلقی ریخته وانگه از آن خون ریختن

На даст ту дорад хабар на теғи ту олӯдагӣ

نه دست تو دارد خبر نه تیغ تو آلودگی

Гуфтам ба рағми душманон осоишӣ ёбам зи ту

گفتم به رغم دشمنان آسایشی یابم ز تو

Астағфируллоҳи зини сухани ишқи туу осӯдагӣ

استغفراللّه زین سخن عشق تو و آسودگی

Бутӣ чун ту чаро дар парда бошад

بتی چون تو چرا در پرده باشد

Магар аз нанг чун ман бути парастӣ

مگر از ننگ چون من بت پرستی

Муддаӣӣ гуфт ба Лайлӣ ба танз

مدعیی گفت به لیلی به طنز

Рӯ ки басии чобуку мавзун на Эй

رو که بسی چابک و موزون نه‌ای

Лайлӣ аз он ҳол бихандед ва гуфт

لیلی از آن حال بخندید و گفت

Бо ту чаҳ гӯям ки ту маҷнӯн на Эй

با تو چه گویم که تو مجنون نه‌ای