Фарзонае соҳиби камолоти сӯрӣу маънавӣ , аз ворастаагону муҷаррадони аҳд худ бӯда . Алии қулии хони лгзӣ дар тазкираи худ ин рубоиро ба номи номии вай қаламӣ намӯдааст :
فرزانهای صاحب کمالات صوری و معنوی، از وارستگان و مجردان عهد خود بوده. علی قلی خان لگزی در تذکرهٔ خود این رباعی را به نام نامی وی قلمی نموده است:
Бо чархи ситеза , бо фалак ҷанг макун
با چرخ ستیزه، با فلک جنگ مکن
Дар захмаи даҳри нола чун чанг макун
در زخمهٔ دهر ناله چون چنگ مکن
Дар хоки зар ва дар оби дарёи гавҳар
در خاک زر و در آب دریا گوهر
Зойеъ нагузоранд ту дил , танг макун
ضایع نگذارند تو دل، تنگ مکن