Муосири салотин хўорзмшоҳиаҳ бӯда . Таърихи салотини хўорзмшоҳиаҳи таълӣфи фармӯда . Билохираи тавфиқ рафиқаш шуд , мансаби истифои девонро ба фарзанди худ бозгзоштаҳ ва худ аз истифои истеъфои ҷуста , ба ибодат нишаста , ба риёзоти шоқаи машғӯлу хотираш аз маносиби таъаллуқоти маъзул ва дар маслаки сулӯки солику малики малику малакӯтро молики гашт ва охир даргузашт . Ин ду байт аз ӯст :
معاصر سلاطین خوارزمشاهیّه بوده. تاریخ سلاطین خوارزمشاهیّه تألیف فرموده. بالاخره توفیق رفیقش شد، منصب استیفای دیوان را به فرزند خود بازگذاشته و خود از استیفا استعفا جسته، به عبادت نشسته، به ریاضات شاقّه مشغول و خاطرش از مناصب تعلقات معزول و در مسلک سلوک سالک و ملک ملک و ملکوت را مالک گشت و آخر درگذشت. این دو بیت از اوست:
Гар диҳадат рӯзгори дасту забон зинҳор
گر دهدت روزگار دست و زبان زینهار
Дасти дарозии мҷуи чира забонӣ макун
دست درازی مجو چیره زبانی مکن
Бо ҳамаи олам ба лоф бо ҳамаи кас аз газоф
با همه عالم به لاف با همه کس از گزاف
Ҳарчӣ ндонӣ магӯӣ ҳар чаҳ туоне макун
هرچه ندانی مگوی هر چه توانی مکن