Ва ҳўи мавлонои сафии аддӣни Муҳамад . Фозилии нуктаи пардозу олимӣ беанбоз бӯда , таҳсили маротиби ӣмонӣа низ намӯда . Соҳиби китоби лбоби вайро бисёр сутӯда . Ғараз , ин рубоӣ аз ӯст :
و هُوَ مولانا صفی الدین محمد. فاضلی نکتهپرداز و عالمی بی انباز بوده، تحصیل مراتب ایمانیه نیز نموده. صاحب کتاب لباب وی را بسیار ستوده. غرض، این رباعی از اوست:
эй оташи ишқи ёр дилсӯзӣ кун
ای آتش عشق یار دلسوزی کن
Ваии боди ҳавоаши оташ афрӯзӣ кун
وی باد هواش آتش افروزی کن
Дрдист ки дирамонаши ҳам аз дард кунанд
دردیست که درمانش هم از درد کنند
Ёрб ту аз он дарди маро рӯзӣ кун
یارب تو از آن درد مرا روزی کن