Аз аҳли ҷоҷрму ҷоҷрм аз тавобеъ бастомаст . Аммо мушорунилайҳи сӣ сол дар Широз ба сари барда . Иродати ҷаноби шайхи нуриддини озарии тӯсиро гузида ва дар гӯшаи инзивои хазида . Маснавии гӯйу чавгон ба номи султони Абдуллоҳи бен иброҳӣми бен шоҳрухи мирзо манзум намӯда . Дар санаи 884 вафот ёфта . Дар мақбараи хоҷаи ҳофизи широзӣ мадфӯн гардӣда . Ин рубоӣ аз ашъор ӯст :

از اهل جاجرم و جاجرم از توابع بسطام است. اما مشارالیه سی سال در شیراز به سر برده. ارادت جناب شیخ نورالدین آذری طوسی را گزیده و در گوشهٔ انزوا خزیده. مثنوی گوی و چوگان به نام سلطان عبداللّه بن ابراهیم بن شاهرخ میرزا منظوم نموده. در سنهٔ ۸۸۴ وفات یافته. در مقبرهٔ خواجه حافظ شیرازی مدفون گردیده. این رباعی از اشعار اوست: