Гетӣ ки аввалаши адам ва охираш фаност

گیتی که اولش عدم و آخرش فناست

Дар ҳақи ваии гумони сабот ва бақо хатост

در حق وی گمان ثبات و بقا خطاست

Магушоӣ лаб ба ханда ки ту хуфтае аз онк

مگشای لب به خنده که تو خفته‌ای از آنک

Дар хоби хандаи мӯҷиби дилтангии вбкост

در خواب خنده موجب دلتنگی وبکاست

Мушкилтар он кигар ба мисли даври рӯзгор

مشکل تر آن که گر به مثل دور روزگار

Рӯзии ду муҳлатӣ диҳадат гӯйӣ ин бақост

روزی دو مهلتی دهدت گویی این بقاست

Чун тинатати зи ҳасрат ва меҳнат сиришта анд

چون طینتت ز حسرت و محنت سرشته‌اند

Гар бар ту ваҳшу тайри бгринд ҳам равост

گر بر تو وحش و طیر بگریند هم رواست

Неи неи казин миёнаи ту махсӯси нестӣ

نی نی کزین میانه تو مخصوص نیستی

Бар ҳар ки бенгарӣ ба ҳамин дард мубталост

بر هر که بنگری به همین درد مبتلاست

Ин осмон ки ҷавҳар алавӣаст номи он

این آسمان که جوهر علویست نام آن

Бингар чигуна қоматаш аз бори ғами дўтост

بنگر چگونه قامتش از بار غم دوتاست

Хуршедро ки мардумаки чашм олам аст

خورشید را که مردمک چشمِ عالم است

Тар домании абри сияҳи монеъи зёст

تر دامنی ابر سیه مانع ضیاست

Гардуни хилофи унсуру зулмати нақизи нур

گردون خلاف عنصر و ظلمت نقیض نور

Оташи адуии хоку замин душман ҳавост

آتش عدوی خاک و زمین دشمن هواست

Аз санги гиряи байн ва магӯ он тарашшӯҳ аст

از سنگ گریه بین و مگو آن ترشح است

Аз кӯҳи нолаи байн ва мапиндор кони садост

از کوه ناله بین و مپندار کان صداست

Дарёи фитода дар таб ларзаст рӯзу шаб

دریا فتاده در تب لرز است روز و شب

Таъми даҳону гӯнаи рӯйиши барин гўост

طعم دهان و گونهٔ رویش برین گواست

Пели тамоми хилқати муҳками ниҳод ро

پیلِ تمام خلقت محکم نهاد را

Аз неши пашшаи ғусса беҳад ва мунтаҳост

از نیش پشه غصّهٔ بی حد و منتهاست

Шери жён ки лофи зи сар панҷа ме занад

شیر ژیان که لاف ز سر پنجه می‌زند

Аз дасти мӯр дар кафи сад меҳнат ва балост

از دست مور در کف صد محنت و بلاست

Кебеки дарӣ ки қаҳқаҳа шавқ ме занад

کبک دری که قهقههٔ شوق می‌زند

Осеби қаҳри панҷаи шоҳинаш аз қафост

آسیب قهر پنجهٔ شاهینش از قفاست

Венаи одамӣ ки зубда арконаш ме ниҳанд

وین آدمی که زبدهٔ ارکانش می‌نهند

Пайваста дар кашокаши ин чор аждаҳост

پیوسته در کشاکش این چار اژدهاست

Ақласт бар сари омада аз коинот дод

عقل است بر سر آمده از کاینات داد

Ҳам поймоли шаҳват ва ҳам дастхуш ҳавост

هم پایمال شهوت و هم دستخوش هواست

Бакӯш то ба саломат ба мأмнӣ барисӣ

بکوش تا به سلامت به مأمنی برسی

Ки роҳ , сахт махуфасту манзалати баси давр

که راه، سخت مخوف است و منزلت بس دور

Турои масофати давру дароз дар пеш аст

ترا مسافت دور و دراز در پیش است

зи остони адам то ба пешгоҳ нашӯр

ز آستان عدم تا به پیشگاه نشور

Ту дармиёни гуруҳеи ғариби меҳмонӣ

تو درمیان گروهی غریب مهمانی

Чунон макун ки ба як борагӣ кунанд нФўр

چنان مکن که به یک بارگی کنند نفور

Кноғ чанд заъифӣ ба хӯн дил бутанд

کناغ چند ضعیفی به خون دل بتند

Ба маҷмаъи оре кин атласаст ва он сиФўр

به مجمع آری کاین اطلس است و آن سیفور

зи карами мурдаи кафани дркшӣу дарушӣ

ز کرم مرده کفن درکشی و درپوشی

Миёни аҳли мурувват ки дорадат маъзӯр

میان اهل مروت که داردت معذور

Ба дашти ҷонварӣ хор мехӯрд ғофил

به دشت جانوری خار می‌خورد غافل

Ту тез кардае аз баҳри сулби он сотўр

تو تیز کرده‌ای از بهر صلب آن ساطور

Бидон тамаъ ки даҳон хуш кунӣ зи ғояти ҳирс

بدان طمع که دهان خوش کنی ز غایت حرص

Нишастае мутарассид ки қӣ кунад занбӯр

نشسته‌ای مترصد که قی کند زنبور

Ба бодаи дасти мёлои кони ҳамаи хўнист

به باده دست میالای کان همه خونیست

Ки қатраи қатра чакидааст аз дили ангур

که قطره قطره چکیده است از دل انگور

Ба вақт субҳ шавад ҳамчуи рӯзи маълумат

به وقت صبح شود همچو روز معلومت

Ки бо ки бохтае ишқ дар шаби диҷўр

که با که باخته‌‌ای عشق در شب دیجور

Дили маро чу гиребон гирифт ҷазбаи ҳақ

دل مرا چو گریبان گرفت جذبهٔ حق

Фишонд домани ҳиммати зи хокдони ғурур

فشاند دامن همت ز خاکدان غرور

Бишуд зи хотирами андеша майу маъшӯқ

بشد ز خاطرم اندیشهٔ می و معشوق

Бирафт аз серуми овози барбату тнбўр

برفت از سرم آواز بربط و طنبور